Surah Aal-Imran — Aya 41

Ma'anar Kalmomin:

• Āyah (آيَةً): Alama ko shaida da za ta tabbatar masa da farin ciki na samun ɗa.
• Ramzan (رَمْزًا): Nuni da alama, kamar yin ishara da kai ko hannu, ba magana ba.
• Al-ʿashiyy (الْعَشِيّ): Lokacin da rana ta karkata daga tsakar rana har zuwa faɗuwarta.
• Al-ibkār (الْإِبْكَار): Lokacin asubahi, daga fitowar alfijir na biyu har zuwa ɗayan rana.

Tafsirin Ayar:

Da Annabi Zakariyya ya ji bushara da haihuwar ɗansa Yahaya, sai ya yi farin ciki sosai, kuma ya nemi wata alama daga Ubangijinsa da zai tabbatar masa da wannan labari mai daɗi, don ya ƙara godiya da ibada. Sai Allah ya ba shi alamar cewa ba zai iya magana da mutane ba tsawon kwana uku da darensu, sai dai ta hanyar ishara da nuni, alhali kuwa yana cikin koshin lafiya, ba shi da wata cuta ko nakasa. Wannan alama ce ta nuna ikon Allah, domin harshensa zai kasa yin magana da mutane, amma zai iya ambaton Allah da tasbihi. A cikin wannan lokaci, Allah ya umarce shi da ya yawaita ambaton Ubangijinsa, da yin tasbihi da salla a ƙarshen rana (bayan tsakar rana har magariba) da kuma farkon rana (da asubahi).

Fa'idodin Darasin:

1. Neman alama daga Allah don ƙara waƙar imani abu ne da ya dace, idan yana cikin iyakar da Allah ya yarda, kamar yadda Annabi Zakariyya ya yi.
2. Ikon Allah babu iyaka; yana iya haɗa harshen mutum da magana, alhali kuwa yana lafiya, don ya zama alama ga ikonsa.
3. Muhimmancin yawaita ambaton Allah a kowane lokaci, musamman a farkon rana da ƙarshenta, domin waɗannan lokuta ne masu albarka da ake samun nutsuwa da tawali’u.
4. Tasbihi da sallah su ne hanyoyin da suke ƙara kusantar bawa zuwa ga Ubangijinsa, kuma suna ba da natsuwa ga zuciya a lokutan wahala da farin ciki.
5. Wannan labari yana ƙarfafa muminai su dogara ga Allah, kuma su yi haƙuri da godiya a duk yanayin da suke ciki, domin Allah yana jin ƙorafin bayinsa kuma yana amsa musu.