Surja Ali-Imran — Ajet 66

Kuptimet e fjalëve:

• Hâ entum hâ’ulâ’i: "Ja, ju o ju!" – kjo është një thirrje që të tërheq vëmendjen, domethënë: "O ju!"
• Hâcejtum: argumentuat, diskutuat, u grindët në mënyrë polemike.
• Fîmâ lekum bihî ‘ilm: në atë që keni dituri për të, pra në çështjet që i dini nga librat tuaj.
• Fîmâ lejse lekum bihî ‘ilm: në atë që nuk keni dituri për të, pra në çështjet që nuk i dini dhe për të cilat nuk keni asnjë burim.

Tefsiri i ajets:

O ju ithtarë të librit (jehudi dhe të krishterë)! Ju argumentuat dhe polemizuat me të Dërguarin e Allahut (paqja qoftë mbi të) për çështje që kishit dituri për to – si p.sh. për Musain dhe Isain (paqja qoftë mbi ta), për ligjin dhe mesazhin që u kishte zbritur atyre, gjëra që i gjenit të shkruara në Teurat dhe Ungjill. Por përse argumentoni dhe polemizoni edhe për atë që nuk keni kurrfarë diturie – si p.sh. për çështjen e Ibrahimit (paqja qoftë mbi të) dhe fesë së tij, për të cilën nuk keni asnjë provë as në librat tuaj e as nga profetët tuaj? Ju nuk dini asgjë për këtë, prandaj si guxoni të flisni dhe të argumentoni për diçka që nuk e dini? Allahu i di të gjitha gjërat, të fshehtat dhe të dukshmet, ndërsa ju nuk dini asgjë përveç asaj që Ai ju ka mësuar. Pra, mos u futni në atë që nuk e dini, sepse Allahu është Ai që di të vërtetën e plotë, ndërsa ju jeni injorantë.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. Njeriu duhet të flasë vetëm për atë që di dhe ka prova, e të mos futet në çështje që nuk i kupton, sepse kjo është shenjë e urtësisë dhe e përulësisë para diturisë së Allahut.
2. Islami është feja e diturisë dhe e provave të qarta; ai e fton njeriun që ta kërkojë të vërtetën me arsye dhe logjikë, jo me hamendje dhe trillime.
3. Allahu i di të gjitha gjërat – të fshehtat dhe të dukshmet – prandaj besimtari duhet t’ia lërë gjykimin Atij dhe të mos mbështetet në diturinë e tij të kufizuar.
4. Ky ajet na mëson se polemika dhe debati pa dituri është e dëmshme dhe e kotë, ndërsa debati me dituri dhe me qëllim të mirë është i lavdërueshëm, sepse e afron njeriun te e vërteta.
5. Kur’ani na fton t’i pastrojmë zemrat nga kokëfortësia dhe t’i hapim ato për të vërtetën, kudo që ajo të jetë, sepse kjo është rruga që të çon te kënaqësia e Allahut dhe te lumturia në të dy jetët.