Surja Ali-Imran — Ajet 65

Kuptimet e fjalëve:

• تُحَاجُّونَ: argumentoni, grindeni, polemizoni.
• إِبْرَاهِيمَ: Profeti Ibrahim (paqja qoftë mbi të), babai i profetëve.
• التَّوْرَاةُ: Teurati, libri i shpallur Profetit Musa (paqja qoftë mbi të).
• الإِنجِيلُ: Inxhilët, libri i shpallur Profetit Isa (paqja qoftë mbi të).

Tefsiri i Ajetit:

O ithtarë të librit (jehudi dhe të krishterë), përse po polemizoni dhe grindeni për fenë e Profetit Ibrahim (paqja qoftë mbi të)? Jehuditë pretendojnë se ai ishte jehudi, ndërsa të krishterët pretendojnë se ai ishte i krishterë. Por, si mund të jetë kështu, kur Teurati dhe Inxhilët janë shpallur vetëm pas tij? Teurati iu shpall Musait (paqja qoftë mbi të) dhe Inxhilët Isait (paqja qoftë mbi të), dhe të dy këta profetë erdhën shumë kohë pas Ibrahimit. Jehudizmi si fe e organizuar me ligje filloi me shpalljen e Teuratit, ndërsa krishterimi me shpalljen e Inxhilëve. Pra, si mund të thuhet se Ibrahim ishte jehudi ose i krishterë, kur këto dy fe u shfaqën shekuj pas vdekjes së tij? A nuk e kuptoni me mendjen tuaj se ky pretendim është i gabuar dhe i pabazuar?

Përfitimet nga Ajeti:

1. Liria nga fanatizmi i verbër: Ajeti na mëson të mendojmë logjikisht dhe të mos ndjekim pretendime pa provë, sepse e vërteta është e qartë për këdo që përdor mendjen.
2. Pastërtia e fesë së Ibrahimit: Islami e nderon Profetin Ibrahim si një shembull të pastër të besimit në Një Zot, larg nga çdo shtrembërim që erdhi më vonë.
3. Thirrja për dialog me urtësi: Ajeti tregon se si duhet t'i qasemi njerëzve të librit me argumente të qarta dhe logjike, jo me përçmim, por me thirrje për të menduar.
4. Rëndësia e mendjes në fe: Islami e vlerëson lart mendjen dhe arsyetimin, duke i ftuar njerëzit të përdorin intelektin e tyre për të dalluar të vërtetën nga e pavërteta.
5. Njësia e mesazhit hyjnor: Të gjithë profetët, nga Ademi deri te Muhamedi (paqja qoftë mbi ta), kanë pasur të njëjtin mesazh themelor: besimi në Një Zot dhe nënshtrimi ndaj Tij, që është thelbi i Islamit.