Surah Aal-Imran — Aya 72

Ma’anonin Kalmomin Ayah:

• "طَائِفَةٌ": Wani rukuni ko wani ɓangare daga cikin mutane.
• "وَجْهَ النَّهَارِ": Farkon rana, wato lokacin safe da gari ya waye.
• "آخِرَهُ": Ƙarshen rana, wato lokacin yamma.
• "يَرْجِعُونَ": Su koma daga addininsu, su juye daga Musulunci.

Fassarar Ayah:

Wannan ayar tana ba da labarin wata dabara da wani rukuni daga cikin Yahudawa (masu ilimi a cikinsu) suka ƙulla a tsakaninsu don su ɓata wa Musulmi imaninsu. Sai suka ce wa juna: "Ku yi imani da abin da aka saukar wa Musulmi (wato Alƙur'ani) a farkon rana, kuma ku kafirta da shi a ƙarshen rana." Manufarsu ita ce, idan Musulmi suka ga waɗannan mutanen da suke da ilimin Littattafan Allah sun shiga Musulunci da safe, sai su kafirta da yamma, za su yi shakka a cikin addininsu. Za su ce: "Da waɗannan mutane sun san gaskiya a cikin littattafansu, kuma sun gwada wannan addini, amma sun koma baya, to lalle ne sun gano cewa ba gaskiya ba ne." Ta haka ne za su koma daga Musulunci su juye daga addininsu.

Wannan dabara ce ta yaudara da suka ƙulla, amma Allah Ya tona asirinsu kuma Ya fallasa shi a cikin Alƙur'ani domin Musulmi su yi hattara daga irin wannan makircin.

Fannoni da Fa'idodin da ake samu daga wannan Ayah:

1. Ƙaunar abokan gaba ga Musulunci da son su ɓata wa Musulmi addininsu ba su da iyaka, kuma suna amfani da duk wata hanya don cimma wannan buri, har da yin imani da karya da kafirci a bayyane.
2. Ilimi da wayewa ba su zama hujjar cewa mutum mai gaskiya ba ne; domin waɗannan mutanen suna da ilimi amma suna amfani da shi wajen yaudara da ɓatawa.
3. Allah yana kare addininsa da Manzonsa da muminai, kuma yana tona asirin dabarun maƙiya kafin su iya cutar da Musulmi.
4. A kan Musulmi su riƙa tsayawa tsayin daka a kan addininsu, kuma kada su bar shakku ya shiga zuciyarsu ta hanyar maganganun maƙiya ko ayyukansu.
5. Wannan ayar tana nuna cewa Alƙur'ani ya zo da labaran da suka gabata da kuma abubuwan da ke faruwa a cikin al'umma, domin ya kare muminai daga ɓarna.