ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 72

የቃላት ማብራሪያ፦

• طَائِفَةٌ: ከቡድን ወይም ከተወሰነ ሰዎች ክፍል።
• أَهْلِ الْكِتَابِ: የመጽሐፉ ሰዎች፤ ማለትም ይሁዲዎችና ክርስቲያኖች። በዚህ አውድ ውስጥ ይሁዲዎችን ያመለክታል።
• وَجْهَ النَّهَارِ: የቀኑ መጀመሪያ ክፍል፤ ማለትም ጠዋት።
• آخِرَهُ: የቀኑ መጨረሻ፤ ማለትም ማታ።
• لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ: ምናልባት ከእምነታቸው ተመልሰው ይወጡ ይሆናል ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ከመጽሐፉ ሰዎች መካከል የሆነ ቡድን — እነሱም የይሁዲ ሊቃውንት — በራሳቸው መካከል ተነጋግረው እንዲህ አሉ፦ "ጠዋት ላይ በሙእሚኖች ላይ በተወረደው ቁርአን እመኑ፤ በማታም ካዱት።" ይህን ያደረጉት ሙስሊሞች "እነዚህ ሰዎች የመጽሐፉ ሊቃውንት ናቸው፤ እነሱም ከእምነታቸው ተመልሰዋል። ስለዚህ እኛ ከእነሱ በላይ እናውቃለን፤ እነሱ የተመለሱት የዚህ እምነት ባዶነት ስለተረዳዱ ነው" ብለው እንዲጠራጠሩና ከእስልምና እንዲመለሱ ለማድረግ ነው።

ይህ የይሁዲዎች ሴራ በጣም አስተዋይነት የጎደለውና አጭበርባሪ ነበር። እነሱ የፈለጉት ሙስሊሞች በእምነታቸው ላይ እንዲጠራጠሩና ከእስልምና እንዲወጡ ነበር። ነገር ግን አላህ ይህን ሴራ ገልጦ አሳወቀ፤ ሙእሚኖችም በዚህ ማጭበርበር እንዳይታለሉ አስጠነቀቃቸው።

ከዚህ አንቀጽ የምንማረው ትምህርት በጣም ጠቃሚ ነው፦ አንድ ሰው የእምነቱን ጥንካሬ የሚለካው በሌሎች ሰዎች ተግባር አይደለም። ሌሎች ሰዎች — ሊቃውንትም ቢሆኑ — ከእምነታቸው ቢመለሱም፣ እኛ ግን በቁርአን ላይ ያለንን እምነት በጽናት መያዝ አለብን። እስልምና የአላህ እውነተኛ ሃይማኖት ነው፤ ማንም ሰው ቢክደውም ቢያምንም እውነቱ አይለወጥም። ስለዚህ እያንዳንዳችን እምነታችንን በውስጣዊ ጥልቀት እንይዝ፤ በሌሎች ሰዎች ተግባር አንናወጥ። ቁርአን የአላህ ቃል ነው፤ እሱም ለሁሉም ሰው መመሪያና ብርሃን ነው። እኛም በዚህ ብርሃን ተመርተን በቀጥተኛው መንገድ ላይ እንጽና።