Сураи Аль Имран Оят 79 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Нашояд ҳеҷ башареро, ки Худо ба ӯ китобу ҳикмат ва…

Аль Имран · 79/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِّي مِن دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِن كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنتُمْ تَدْرُسُونَ ۝٧٩

🔤 Transliteration

Maa kaana libasharin ai yu`tiyahul laahul Kitaaba walhukma wan Nubuwwata summa yaqoola linnaasi koonoo `ibaadal lee min doonil laahi wa laakin koonoo rabbaaniy yeena bimaa kuntum tu`allimoonal Kitaaba wa bimaa kuntum tadrusoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Нашояд ҳеҷ башареро, ки Худо ба ӯ китобу ҳикмат ва нубувват дода бошад, он гоҳ ба мардум бигӯяд, ки бандагони ман бошед, на бандагони Худо. Ва ҳол он ки паёмбарон мегӯянд: «Ҳамчунон, ки аз китоби Худо меомӯзед ва дар он мехонед, парастандагони Худо бошед».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънии калимаҳои мушкил:

بَشَرٍ (башар): инсон, одамизод.
الْكِتَابَ (ал-китоб): китоби осмонӣ, ки аз ҷониби Худо нозил шудааст.
الْحُكْمَ (ал-ҳукм): дониш, фаҳм ва қобилияти дуруст қарор кардан.
النُّبُوَّةَ (ан-нубувва): паёмбарӣ, рисолати илоҳӣ.
عِبَادًا لِّي (ибодан лӣ): бандагоне, ки маро парастиш кунанд.
رَبَّانِيِّينَ (роббониён): олимони амалкунанда, устодони тарбиятгар, ки мардумро бо илм ва амал ба сӯи Худо ҳидоят мекунанд.
تُعَلِّمُونَ (туъаллимӯн): таълим медиҳед, ёд медиҳед.
تَدْرُسُونَ (тадрусӯн): мехонед, меомӯзед, таҳқиқ мекунед.

Тафсири оят:

Ҳеҷ гоҳ барои ягон инсон дуруст нест, ки Худованд ба ӯ китоби осмонӣ ато кунад, донишу фаҳми диниро бибахшад ва ӯро ба паёмбарӣ интихоб намояд, сипас ба мардум бигӯяд: «Маро аз ҷониби Худо парастиш кунед ва бандаи ман шавед». Зеро ин кор бо рисолати илоҳӣ ва тавҳид мухолиф аст. Паёмбар на ба худ даъват мекунад, балки мардумро ба сӯи Худо ҳидоят менамояд. Балки чунин шахс бояд ба мардум бигӯяд: «Шумо олимони амалкунанда ва тарбиятгарони мардум бошед, ки бо илми динию амали нек ба сӯи Худо роҳнамоӣ мекунед». Ин мақом ба сабаби он аст, ки шумо китоби Худоро ба мардум таълим медодед ва худатон онро мехондед, меомӯхтед ва дар он амиқ мешудед. Пас илм ва таълим бояд одамро ба бандагии Худо ва хизмати мардум расонад, на ба худпарастӣ ва бузургҷӯӣ.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки мақоми паёмбарӣ ва илми динӣ ҳеҷ гоҳ боиси даъват ба худпарастӣ намешавад, балки боиси хизмат ба Худо ва мардум аст.
Илм ва дониши динӣ масъулият меорад: олим бояд амалкунанда ва тарбиятгар бошад, на танҳо донанда.
Беҳтарин мақом барои инсон ин аст, ки олими амалкунанда ва роббонист — яъне мардумро бо илм ва амали нек ба сӯи Худо ҳидоят кунад.
Таълиму таҳсили китоби Худо воситаи расидан ба мақоми роббонист, на воситаи бузургҷӯӣ ва бартарӣ ҷустан аз дигарон.
Ин оят ҳамаро ба сӯи омӯхтани Қуръон, амиқ фаҳмидани он ва амал кардан ба он тарғиб мекунад, то ин ки инсон дар ҷомеа фоидаовар ва дар пеши Худо азиз гардад.

📜 Оят 77-81 — Сураи Аль Имран

77إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Касоне, ки аҳди Худо ва савгандҳои худро ба баҳои андак мефурӯшанд, дар охират насибе надоранд ва Худо дар рӯзи қиёмат на ба онон сухан мегӯяд ва на ба онон менигарад ва на ононро покиза месозад. Ва барояшон азобе дардовар аст!

78وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

Ва аз миёни онҳо гурӯҳе ҳастанд, ки ба шеваи китоби Худо сухан мегӯянд, то пиндоред, ки он чӣ мегӯянд, аз китоби Худост, дар ҳоле ки аз китоби Худо нест. Ва мегӯянд, ки аз чониби Худо омада ва ҳол он ки аз ҷониби Худо наёмада аст. Ва худ медонанд, ки бар Худо дурӯғ мебанданд.

79مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِّي مِن دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِن كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنتُمْ تَدْرُسُونَ

80وَلَا يَأْمُرَكُمْ أَن تَتَّخِذُوا الْمَلَائِكَةَ وَالنَّبِيِّينَ أَرْبَابًا ۗ أَيَأْمُرُكُم بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ

Ва низ ба шумо намефармояд, ки фариштагону паёмбаронро худоён пиндоред. Оё пас аз он ки ислом овардаед, шуморо ба куфр фармон медиҳад?

81وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ ۚ قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَىٰ ذَٰلِكُمْ إِصْرِي ۖ قَالُوا أَقْرَرْنَا ۚ قَالَ فَاشْهَدُوا وَأَنَا مَعَكُم مِّنَ الشَّاهِدِينَ

Ва Худо аз паёмбарон паймон гирифт, ки шуморо китобу ҳикмат додаам; ба паёмбаре, ки дини шуморо тасдиқ мекунад ва ба паём назди шумо меояд, имон оред ва ёриаш кунед. Гуфт: «Оё иқрор кардед ва аҳди Маро пазируфтед?» Гуфтанд: «Иқрор кардем». Гуфт; «Пас шаҳодат диҳед ва Ман низ бо шумо аз шоҳидонам».

← Оят 78 📖 Аль Имран Оят 80 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

79Оят

Тарҷума — Аль Имран 79

Сураи Аль Имран Оят 79 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Нашояд ҳеҷ башареро, ки Худо ба ӯ китобу ҳикмат ва…

Сураи Оят 79/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 77–81. Ба Тоҷикӣ: Русский.