ซูเราะฮฺ อาลิอิมรอน — อายะฮฺ 79

### คำอธิบายความหมายคำศัพท์สำคัญในโองการ

• อัล-ฮุกมْ (الحكم): หมายถึง ความเข้าใจอันลึกซึ้งในศาสนา ความรู้ และการตัดสินใจที่ถูกต้อง
• ร็อบบานียูน (ربانيون): หมายถึง ผู้ที่ยึดมั่นในพระเจ้า เป็นผู้รู้ที่ปฏิบัติตามความรู้ และสั่งสอนผู้อื่นให้อยู่ในหนทางที่ถูกต้อง
• ตุอัลลิมูน (تعلمون): หมายถึง การสอนผู้อื่น
• ตั๊ดรุซูน (تدرسون): หมายถึง การอ่าน ศึกษา ทบทวน และทำความเข้าใจ

### การตีความโองการ

โองการนี้ปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงถึงความเป็นไปได้ที่มนุษย์คนใดคนหนึ่ง ซึ่งอัลลอฮ์ทรงประทานคัมภีร์ให้ และทรงทำให้เขาเป็นผู้ตัดสินชี้ขาดระหว่างมนุษย์ด้วยความยุติธรรม และทรงเลือกเขาให้เป็นนบี จะหันไปกล่าวแก่ผู้คนว่า “พวกท่านจงเป็นบ่าวของฉันแทนที่จะเป็นบ่าวของอัลลอฮ์” เพราะสิ่งนี้ขัดแย้งกับตำแหน่งแห่งการเป็นนบีและศาสนทูตโดยสิ้นเชิง

แต่ทว่า นบีจะกล่าวแก่ผู้คนว่า “พวกท่านจงเป็นผู้ยึดมั่นในอัลลอฮ์ เป็นผู้รู้ที่ปฏิบัติตามความรู้ของตน และสั่งสอนผู้อื่นให้ทำความดี เนื่องจากพวกท่านได้สอนคัมภีร์ของอัลลอฮ์แก่ผู้คน และเนื่องจากพวกท่านได้ศึกษาเล่าเรียนและทำความเข้าใจในคัมภีร์นั้นอยู่เสมอ”

ดังนั้น สาระสำคัญของโองการนี้คือ การยืนยันว่าบรรดานบีและผู้ที่ได้รับคัมภีร์จากอัลลอฮ์นั้น จะเรียกร้องผู้คนไปสู่การเป็นบ่าวของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว และเรียกร้องให้เป็นผู้รู้ที่ปฏิบัติตามความรู้ มิใช่เรียกร้องให้ผู้คนเคารพภักดีต่อตัวพวกเขาเอง

### บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากโองการ

1. ความบริสุทธิ์ของบรรดานบี: โองการนี้ยืนยันถึงความบริสุทธิ์ของบรรดานบีจาการเรียกร้องให้ผู้คนเคารพภักดีต่อพวกเขา ซึ่งเป็นการตอกย้ำหลักการเตาฮีด (เอกภาพของพระเจ้า) อย่างชัดเจน
2. เกียรติยศของการเป็นผู้รู้ที่ปฏิบัติตามความรู้: โองการนี้ยกย่องผู้ที่เรียนรู้และสอนคัมภีร์ของอัลลอฮ์ และปฏิบัติตามความรู้ของตน โดยกำหนดสถานะของพวกเขาให้เป็น “ร็อบบานียูน” ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงส่ง
3. ความสำคัญของการศึกษาและการสอน: โองการนี้ชี้ให้เห็นว่าความรู้และการเผยแพร่ความรู้นั้นเป็นหนทางสำคัญที่จะนำพาสังคมไปสู่ความดีงามและความเจริญ
4. การปฏิเสธการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์: โองการนี้เป็นการปฏิเสธแนวคิดใดๆ ที่จะทำให้มนุษย์คนใดคนหนึ่งเป็นที่เคารพภักดี ไม่ว่าจะเป็นนบีหรือบุคคลสำคัญใดๆ ก็ตาม เพราะการเคารพภักดีนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว
5. แบบอย่างที่ดีสำหรับนักเผยแผ่ศาสนา: ผู้ที่ทำงานเผยแผ่ศาสนาควรยึดถือแบบอย่างของบรรดานบีในการเรียกร้องผู้คนไปสู่การเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ และส่งเสริมให้เป็นผู้มีความรู้และปฏิบัติตามความรู้ มิใช่เรียกร้องให้ผู้คนยกย่องหรือภักดีต่อตัวบุคคล