Sura Ar-Rum — Werset 45

Znaczenie słów:

• لِيَجْزِيَ – aby wynagrodzić.
• مِن فَضْلِهِ – ze Swojej łaski i hojności.
• لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ – nie kocha niewiernych, czyli darzy ich gniewem i potępieniem.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – niech będzie wywyższony – uczynił to, co zostało wspomniane wcześniej (tj. rozdzielenie ludzi na wierzących i niewierzących oraz ukazanie prawdy), aby wynagrodzić tych, którzy uwierzyli w Niego i w Jego posłańców oraz czynili dobre uczynki, które są zgodne z Jego wolą i podobać się Mu mogą. On wynagradza ich ze Swojej łaski i hojności, nie dlatego, że zasłużyli na to swoimi czynami, lecz jako dar od Niego. Zaprawdę, Bóg nie kocha niewiernych, którzy odrzucili Jego znaki i Jego posłańców, lecz darzy ich wielką nienawiścią i gniewem, a w Dniu Zmartwychwstania spotka ich kara za ich niewiarę.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Łaska Boga wobec wierzących jest ogromna – On nagradza ich za dobre uczynki, mnożąc ich zapłatę, co ukazuje Jego miłosierdzie i szczodrość.
2. Dobre uczynki są warunkiem otrzymania Bożej nagrody, ale sama nagroda pochodzi z łaski Boga, a nie tylko z zasług człowieka – to uczy pokory i wdzięczności.
3. Miłość Boga jest zarezerwowana dla tych, którzy w Niego wierzą i są Mu posłuszni, a nienawiść Boga wobec niewiernych jest ostrzeżeniem przed trwaniem w niewierze i zachętą do nawrócenia.
4. Werset ten pociesza wierzących, że ich trud nie pójdzie na marne, i motywuje ich do wytrwania w wierze i dobrych uczynkach, nawet w obliczu przeciwności.
5. Przypomina, że sprawiedliwość Boga jest doskonała – każdy otrzyma to, na co zasłużył, a Boża mądrość w rozdzielaniu nagrody i kary jest niepojęta dla ludzkiego umysłu.