Surah Ar-Rum — Aya 47

Ma’anonin Kalmomi:

• Biyyinaat (الْبَيِّنَاتِ): Hujjoji bayyanannu, mu’ujizai, da dalilai masu haske da ke nuna gaskiyar manzanni.
• Ajramuu (أَجْرَمُوا): Waɗanda suka aikata laifuffuka, musamman kafirci da ƙaryata manzanni.
• Intiqam (انتَقَمْنَا): Nuna azaba da hukunci mai tsanani a kan masu laifi.

Fassarar Aya:

Lalle ne, ya kai Manzo Muhammad (S.A.W.), mun aika manzanni da yawa a gabaninka zuwa ga mutanensu, kowanne manzo zuwa ga al’ummarsa. Sun zo musu da hujjoji bayyanannu da mu’ujizai masu nuna gaskiyarsu, suna kiran su zuwa ga tauhidi (bauta wa Allah kaɗai) da kuma gargaɗin barin shirka. Amma mafi yawansu sun ƙi yarda, suka ci gaba da kafirci da ƙaryatawa. Saboda haka, mun ɗauki fansa daga waɗanda suka aikata laifuffuka (masu kafirci da ƙarya), muka halaka su da azaba mai tsanani. Amma mun taimaki muminai waɗanda suka bi manzannin, muka cece su daga halaka. Taimakon muminai da ceton su abu ne da ya wajaba a kanmu, bisa ga alkawarin da muka yi wa manzanninmu da waɗanda suka bi su da gaskiya.

Fa’idojin Aya:

1. Tabbatar da cewa Allah (S.W.T.) yana taimakon muminai koyaushe, ko da yake hakan na iya jinkiri, amma ba ya ɓacewa. Wannan yana ƙarfafa zuciyar mumini ya dage a kan addininsa.
2. Nuna cewa manzanni duk sun zo da hujjoji bayyanannu, don haka babu uzuri ga wanda ya ƙaryata su.
3. Gargaɗi ga masu ƙaryata Manzo Muhammad (S.A.W.) cewa za su fuskanci irin azabar da ta sami al’ummomin da suka gabata, idan ba su tuba ba.
4. Ƙarfafa bege ga muminai cewa Allah ba ya manta da su, kuma nasara za ta zo musu a duk lokacin da suka tsaya tsayin daka a kan gaskiya.
5. Nuna cewa taimakon Allah ga muminai hakki ne da ya wajaba a kanSa, domin haka babu shakka a cikin nasararsu.