سورت سجده — آیت 22

د کلمو معناګانې:

• ذُكِّرَ: پند ورکړل شو، نصیحت وشو.
• أَعْرَضَ عَنْهَا: له هغو څخه مخ واړاوه، بې پروا شو.
• الْمُجْرِمِينَ: مجرمان، هغه کسان چې جرمونه کوي (په تېره بیا کفر او معصیت).
• مُنتَقِمُونَ: انتقام اخیستونکي، سزا ورکوونکي.

د آیت تفسیر:

له دې آیت څخه لوی ظلم او ستم نشته لکه د هغه چا چې د خپل رب د آیتونو او نښو له لارې ورته پند او نصیحت وشي، بیا هم له هغو څخه مخ واړوي او پرې بې پروا شي. دا هغه څوک دی چې د حق په پوهېدو سره یې له منلو انکار وکړ او له هغو څخه یې ځان لرې وساته، نه یې فکر پرې وکړ او نه یې ترې عبرت واخیست. داسې کس له ځان سره ظلم کوي، ځکه چې د خپلې نجات او هدایت لارې ته یې شا کړه.

الله تعالی په دې آیت کې خبرداری ورکوي چې بېشکه مونږ له مجرمانو څخه انتقام اخلو، هغه کسان چې د الله له آیتونو او حجتونو څخه مخ اړوي او پرې عمل نه کوي. دا انتقام به حتمي وي، که په دنیا کې وي او که په آخرت کې، او له هغوی څخه به سزا واخیستل شي.

د آیت څخه اخیستل شوې ګټې:

1. د الله تعالی آیتونو ته مخ اړول او پرې عمل کول د ظلم ضد دی، او له هغو څخه مخ اړول تر ټولو لوی ظلم دی.
2. علم او پند ترلاسه کول پخپله کافي نه دي، بلکې پرې عمل کول او ترې عبرت اخیستل اړین دي.
3. الله تعالی له مجرمانو سره سخت معامله کوي او د هغوی سزا به یقیناً ورکړي، نو مسلمان باید د الله له عذاب څخه ووېرېږي او د هغه له احکامو څخه سرغړونه ونه کړي.
4. دا آیت مسلمانانو ته دا درس ورکوي چې د قرآن کریم آیتونه د هدایت سرچینه ده، نو باید هره ورځ ترې تلاوت او فکر وکړو، تر څو زموږ زړونه نرم او زموږ عملونه سم شي.