Surah As-Sajdah — Aya 22

Ma'anar Kalmomi:

• "ذُكِّرَ": An tunatar da shi, ko aka yi masa wa'azi.
• "بِآيَاتِ رَبِّهِ": Da hujjojin Ubangijinsa da alamominsa (Alƙur'ani da ayoyin halitta).
• "أَعْرَضَ عَنْهَا": Ya juya baya, bai kula ba, kuma bai amsa ba.
• "الْمُجْرِمِينَ": Masu laifi, waɗanda suka aikata kafirci da sauran zunubai.

Tafsirin Ayar:

Babu wanda ya fi wani zalunci a kan kansa kamar wanda aka tunatar da ayoyin Ubangijinsa da hujjojinsa bayyanannu, sa'an nan kuma ya juya baya daga gare su, bai kula da su ba, kuma bai yi amfani da su ba, don taurin kai da girman kai. Irin wannan mutum ya zalunci kansa ne domin ya ƙi bin gaskiya bayan ta bayyana masa, kuma ya jingina wa jahilcinsa.

Lalle ne Mu, mun yi alkawarin cewa za Mu ɗauki fansa daga masu laifi, waɗanda suka aikata kafirci da sauran laifuffuka, waɗanda suka juya baya daga ayoyin Allah. Ba za Mu bar su ba, ba tare da hukunta su ba, a duniya da kuma a Lahira. Azabar Mu a gare su tabbatacciya ce, ba shakka.

Fa'idodin Darasin:

1. Babban zalunci shi ne mutum ya san gaskiya sannan ya ƙi bin ta, don haka ya kamata mu yi gaggawar bin abin da Allah ya umarta.
2. Wa'azi da tunatarwa suna da matuƙar muhimmanci, amma amfaninsu yana dogara ne da buɗe zuciya da kuma son shiriya.
3. Tsoron azabar Allah da sanin cewa yana iya ɗaukar fansa daga masu laifi, yana sa mu nisantar da zunubai da kuma komawa ga Allah.
4. Ƙaunar Allah da girmama shi na sa mu karɓi ayoyinsa da farin ciki, kuma mu yi amfani da su a rayuwarmu, don mu tsira daga azabarsa.