සූරා අස්-සජ්දා — ආයාත් 22

වදන්හි අර්ථ:

• ذُكِّرَ – මෙනෙහි කරවන ලදී, උපදෙස් දෙන ලදී.
• بِآيَاتِ رَبِّهِ – ඔහුගේ පරමාධිපතිගේ සාධක හා ප්‍රමාණවලින්.
• أَعْرَضَ – ඉන් පිටුපා හැරී ගියේය, නොසලකා හැරියේය.
• الْمُجْرِمِينَ – අපරාධකරුවන්, වැරදිකරුවන් (මෙහි අදහස: ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් සහ පාපතරයන්).
• مُنتَقِمُونَ – පළිගන්නන්, දඬුවම් කරන්නන්.

අර්ථ විවරණය:

තම පරමාධිපතිගේ ආයාත (සාධක සහ ප්‍රාතිහාර්යයන්) මගින් මෙනෙහි කරවනු ලැබ, උපදෙස් දෙනු ලැබ, පසුව ඒවායින් පිටුපා හැරී ගිය, ඒවා නොසලකා හැර, ඒවා පිළිබඳ කිසිදු සැලකිල්ලක් නොදැක්වූ අයට වඩා තමාටම අපරාධ කරන්නෙක් තවත් කවුද? එනම්, තමාගේම ආත්මයට අපරාධ කිරීමේදී ඔහුට වඩා අධර්මිෂ්ඨ කිසිවෙක් නොමැත. මන්ද, ඔහුට අවවාදය සහ මඟ පෙන්වීම පැමිණියද, ඔහු එය ප්‍රතික්ෂේප කර අහංකාර විය. එබැවින් අල්ලාහ් තආලා තර්ජනය කරමින් පවසන්නේ: නියත වශයෙන්ම අපි, අපගේ ආයාත ප්‍රතික්ෂේප කර ඒවායින් ඉවත් වූ අපරාධකරුවන්ගෙන් (ඔවුන් කුමන තත්ත්වයක සිටියත්) සැබවින්ම පළිගන්නෙමු. ඔවුන්ට අපගේ දඬුවම නියම වේ. මෙම පළිගැනීම ලෝකයේදී හෝ පරලොවදී හෝ සිදු වනු ඇත. මෙම “අපරාධය” (ඉජ්‍රාම්) ප්‍රධාන වශයෙන් ප්‍රතික්ෂේපය (කුෆ්‍ර්) වේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ ආයාතවලින් උපදෙස් ලැබීමෙන් පසු ඒවා නොසලකා හැරීම ඉතාම අධර්මිෂ්ඨ ක්‍රියාවක් වන අතර, එය තමාටම කරගන්නා ලොකුම අපරාධයකි.
2. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඉතා දැඩි බවත්, උන්වහන්සේ අපරාධකරුවන්ට එරෙහිව පළිගන්නා බවත් මෙමගින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් කිසිවෙකු උන්වහන්සේගේ දඬුවමින් ආරක්ෂිත යැයි සිතිය යුතු නොවේ.
3. ධර්මයේ ආයාත සහ උපදෙස් ඇසූ විගස, ඒවා පිළිගෙන ඒ අනුව ක්‍රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය. ප්‍රමාද වීම හෝ නොසලකා හැරීම විනාශයට හේතු වේ.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා උපදෙස් ලැබීම ඉමහත් භාග්‍යයකි. එය අගය නොකොට ප්‍රතික්ෂේප කිරීම බුද්ධිමත් කෙනෙකුගේ ක්‍රියාවක් නොවේ.
5. අල්ලාහ්ගේ ආයාත (සාධක) පිළිබඳ මෙනෙහි කිරීම සහ ඒවායින් පාඩම් ඉගෙනීම, ප්‍රතික්ෂේපයෙන් හා අපරාධයෙන් මිදීමට මාර්ගයයි.