Suurah As-Sajdah — Aayad 22

Macnaha Erayada:

• ذُكِّرَ: Wa la waaniyey, lagu xusuusiyey.
• أَعْرَضَ عَنْهَا: Waa ka jeedsaday, isagoon ku waanoobayn.
• مُنتَقِمُونَ: Waa ka aarsanayaal, ciqaabi doona.

Tafsiirka Aayadda:

Ma jiro cid dulmi badan oo nafteeda dulmi badan marka loo eego qofka lagu waaniyo Aayaadka Eebihiis, laguna xusuusiyo Calaamooyinkiisa iyo caddayntiisa, markaas oo uu ka jeedsado isagoon ku waanoobayn, oon muhimad siinayn, isagoo iskibrinaya. Kuwaas waa kuwa dulmiyey naftooda, waxayna gaaleen heerka ugu sarreeya ee dulmiga, maxaa yeelay waxaa loo caddeeyey xaqa markaasay ka jeedsadeen. Eebe wuxuu ku yidhi: Hubaal annagaa ka aarsan doonna kuwa dambiilayaasha ah ee ka jeedsaday Aayaadkannaga, isla markaana aan ku waanoobin, waxaana ciqaabi doonna ciqaab daran oon la ilaawi karin. Sidaa darteed, ciddii xaqa loo caddeeyo markaas ay ka jeedsato, waxay mudan tahay in Eebe u ciqaabo si adag.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo Aayadda:

1. Dulmiga ugu weyn waa ka jeedsashada Aayaadka Eebe ka dib marka la waaniyo, maxaa yeelay waxay ku horseedaa khasaaraha weyn ee Aakhiro.
2. Aayaddu waxay ku digaysaa in Eebe uu yahay mid awood badan oo ka aarsan kuwa ka jeedsada xaqa, taasoo muujinaysa caddaaladda Ilaahay.
3. Waxay ku boorrinaysaa Muslimka inuu waantoobo marka la waaniyo, isla markaana uu ka fogaado iskibriga iyo ka jeedsashada, si uu u badbaado ciqaabta Eebe.
4. Waxay ku tusinaysaa naxariista Eebe, maxaa yeelay wuxuu u soo diray Aayaad iyo waanooyin si dadku u hanuuno, ka dibna wuxuu ciqaabaa kuwa gaalowda kadib marka xaqu u caddaado.