Surat Al-Ahzab — Ayat 69

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• آذَوْا (aadzau): nyiksa, nglarani, utawa ngganggu kanthi tembung utawa tumindak.
• بَرَّأَهُ (barra-ahu): ngresikake, mbebasake saka tuduhan.
• وَجِيهًا (wajihan): wong kang duwe pangaji lan kamulyan gedhe ing ngarsane Allah, ora ditolak panyuwune.

2) Tegesing ayat:

He wong-wong kang padha iman, aja padha dadi kaya wong-wong kang padha nglarani Nabi Musa. Wong-wong mau padha ngucapake bab kang ora bener babagan awake Nabi Musa, nanging Allah banjur mbebasake Nabi Musa saka kabeh tuduhan mau, lan nyata yen dheweke iku resik saka apa kang padha diomongake. Nabi Musa iku wong kang duwe kamulyan gedhe ing ngarsane Allah, panyuwune ora bakal ditolak lan ora bakal gagal usahane.

Dadi, ayat iki ngelingake marang wong-wong mukmin supaya ora nglarani Rasulullah SAW, ora kanthi tembung lan ora kanthi tumindak. Aja padha niru kelakuane wong-wong kang nglarani Nabi Musa, kayata ngucapake bab kang ora bener babagan awake, nyacat awake, utawa nuduh dheweke kanthi tuduhan kang ora ana dhasare. Allah banjur mbuktekake yen Nabi Musa iku resik saka kabeh tuduhan mau, lan dheweke iku wong kang mulya ing ngarsane Allah.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ngajeni lan ngormati para nabi lan rasul, utamane Rasulullah SAW. Ora kena nglarani atine kanthi tembung utawa tumindak.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti. Sapa wae kang dituduh kanthi ora bener, Allah bakal mbuktekake kasuciane yen dheweke bener-bener resik.
• Wong kang duwe kamulyan ing ngarsane Allah iku wong kang taqwa lan sabar. Nabi Musa dadi tuladha kang becik, amarga dheweke tetep sabar sanajan wis dilarani dening umate.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah njaga lisan lan tumindak, aja nganti nglarani wong liya, luwih-luwih para ulama lan wong-wong kang soleh.
• Iman kang bener iku ora mung ngucapake kanthi lisan, nanging uga kudu diwujudake kanthi tumindak kang becik, kalebu ngajeni marang Rasul lan para nabi.