Surah Saba — Aya 28

Ma’anar Kalmomi:

• Kaffah: Gaba ɗaya, ba wani keɓe ba.
• Bashiran: Mai bayar da bushara da aljanna ga masu bi da taƙawa.
• Naziran: Mai gargaɗi da tsoratarwa da wuta ga masu kafirci da zunubi.

Tafsirin Aya:

Ya kai Annabi Muhammad (S.A.W.), ba Mu aike ka ba face zuwa ga dukan mutane gaba ɗaya, ba wani keɓe ba – ba ga Larabawa kaɗai ba, ba ga wani zamani kaɗai ba, amma ga kowane mutum har zuwa ƙarshen duniya. Ka zo musu ne a matsayin mai bushara da aljanna ga waɗanda suka yi biyayya da taƙawa, kuma mai gargaɗi da tsoratarwa da azabar wuta ga waɗanda suka kafirta kuma suka aikata zunubai. Amma mafi yawan mutane ba su san wannan gaskiyar ba, kuma jahilcinsu ne ya kai su ga ƙaryata ka da adawa da ka. Da sun san cewa kai Manzon Allah ne zuwa gare su duka, da sun yarda da kai kuma suka bi ka.

Fa’idojin Darasi:

1. Nufin Allah (S.W.T.) ga Annabi Muhammad (S.A.W.) shi ne ya zama annabin dukan mutane, ba wata ƙabila ko al’umma kaɗai ba – wannan yana nuna cimma wa’adin Allah ga dukan ’yan adam har zuwa ƙarshen zamani.
2. Aikin Manzo shi ne bushara da gargaɗi, wato ya kamata mu riƙa wa’azin alheri da tsoratarwa da azaba domin mutane su koma ga Allah.
3. Yawancin mutane suna jahilci ne suke ƙaryata gaskiya, don haka kada mu yi mamakin ƙaryatawa da adawa da suke yi mana, amma mu ci gaba da aikinmu da haƙuri da natsuwa.
4. Wannan aya tana nuna cewa Musulunci addini ne na dukan ’yan adam, ba na Larabawa kaɗai ba – wannan yana nuna girman rahamar Allah ga dukan halitta, kuma yana ƙarfafa mu mu yada wannan addini cikin dukan al’ummai cikin hikima da kyakkyawar wa’azi.