Сураи Фатир Оят 10 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар кӣ хоҳони иззат аст, бидонад, ки иззат ҳамагӣ аз…

Фатир · 10/45

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Фатир

مَن كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ ۚ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَمَكْرُ أُولَٰئِكَ هُوَ يَبُورُ ۝١٠

🔤 Transliteration

Man kaana yureedul `izzata falillaahil `izzatu jamee`aa; ilaihi yas`adul kalimut taiyibu wal`amalus saalihu yarfa`uh; wallazeena yamkuroonas sayyiaati lahum `azaabun shadeed; wa makru ulaaa`ika huwa yaboor

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳар кӣ хоҳони иззат аст, бидонад, ки иззат ҳамагӣ аз они Худост. Сухани хушу пок ба сӯи Ӯ боло меравад ва кирдори нек аст, ки онро боло мебарад. Ва барои онон, ки аз рӯи макр фасодкорӣ мекунанд, азобест сахт ва макрашон низ аз миён биравад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

الْعِزَّةَ: иззат, шаъну шараф, қудрат ва ғолибият.
يَصْعَدُ: боло меравад, ба сӯи Худо бардошта мешавад.
الْكَلِمُ الطَّيِّبُ: суханони пок, ки калимаи тавҳид «Ло илоҳа иллаллоҳ» ва зикру санои Худованд аст.
يَرْفَعُهُ: онро баланд мебардорад ва қабул мекунад.
يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ: макру ҳилаҳои бад меандешанд ва сӯиқасд мекунанд.
يَبُورُ: нест мешавад, беасар мегардад ва зиён меорад.

Тафсири оят:

Ҳар кас хоҳони иззату шаъну шараф бошад — хоҳ дар дунё ва хоҳ дар охират — бояд бидонад, ки тамоми иззат танҳо аз они Худованд аст. Иззат на аз молу мансаб ва на аз қавму қабила ба даст меояд, балки танҳо бо итоат ва бандагии Худо ҳосил мешавад. Ҳар ки ба воситаи махлуқ иззат ҷӯяд, Худо ӯро хор мегардонад ва ҳар ки ба воситаи Холиқ иззат ҷӯяд, Худо ӯро азиз месозад.

Ба сӯи Худованд суханони пок — монанди калимаи тавҳид ва зикру сано — боло меравад ва амали солеҳ онро баланд мебардорад ва қабул мегардад. Яъне сухани нек бе амали солеҳ ба осмон намерасад; ҳар ду бо ҳам бояд бошанд: имон ва гуфтори пок дар якҷоягӣ бо амали нек.

Сипас Худованд ҳушдор медиҳад, ки касоне ки макру ҳилаҳои бад меандешанд — монанди онҳое ки ба Пайғамбар (с) сӯиқасд карданд — барои онҳо азоби сахт аст. Ва макру ҳилаи он кофирон беасар мегардад, нест мешавад ва ба онҳо ҳеҷ фоидае намерасонад; онҳо наметавонанд ба ҳадафи худ бирасанд ва нақшаҳояшон барбод меравад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро тарбия мекунад, ки иззату эҳтиромро танҳо аз Худованд биҷӯем, на аз одамон ва на аз молу мансаб.
Нишон медиҳад, ки роҳи иззат итоат ва тақвои Худост; ҳар ки ба Худо наздик шавад, Худо ӯро азиз мегардонад.
Суханони пок ва амали солеҳро бо ҳам мепайвандад: имон бояд бо амал ҳамроҳ бошад, то ба сӯи Худо боло равад ва қабул гардад.
Диламонро ором мекунад, ки макру ҳилаи бадкорон ҳеҷ гоҳ пойдор нест ва ба зудӣ нест мешавад, ҳарчанд муддате ба назар бузург намояд.
Моро ба сӯи адолати Худо ва ҳикмати Ӯ раҳнамун месозад, ки ҳақиқати ҳама чиз дар дасти Ӯст ва ҳамаи корҳо ба сӯи Ӯ бармегарданд.
Ин оят сабаби муҳаббат ба Ислом мегардад, зеро дар он роҳи иззати ҳақиқӣ, покии сухан ва некӯкории амал ба таври равшан нишон дода шудааст.

📜 Оят 8-12 — Сураи Фатир

8أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا ۖ فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ ۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ

Оё он ки кирдори бадаш дар назараш ороста шуда, чунон ки некӯяш пиндошт, монанди касест, ки чунин нест? Пас Худо ҳар киро хоҳад, гумроҳ мекунад ва ҳар киро хоҳад, ҳидоят мекунад. Набояд, ки ҷони ту ба хотири онҳо дучори андӯҳ, шавад. Зеро Худо ба корҳое, ки мекунанд, огоҳ аст.

9وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَىٰ بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ النُّشُورُ

Худост, ки бодҳоро фиристод то абрҳоро биронанд. Ва Мо онҳоро ба сарзаминҳои мурда меронем ва замини мурдаро ба он зинда мекунем. Зинда гаштан дар рӯзи қиёмат низ чунин аст.

10مَن كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ ۚ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَمَكْرُ أُولَٰئِكَ هُوَ يَبُورُ

11وَاللَّهُ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَاجًا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ ۚ وَمَا يُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍ وَلَا يُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتَابٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ

Худо шуморо аз хок ва сипас аз нутфа биёфарид. Он гоҳ ҷуфтҳои якдигаратон қарор дод. Ҳеҷ зане ҳомиладор намешавад ва намезояд магар ба илми Ӯ. Ва умри ҳар солхурдае ба дарозо кашад ва аз умри касе кам гардад, албатта ҳама дар китобе навишта шудааст. Ва ин корҳо бар Худо осон аст!

12وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ۖ وَمِن كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا ۖ وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

Ин ду дарё яксон нестанд: яке обаш ширину гуворост ва яке шӯру талх. Аз ҳар ду гушти тоза мехӯред ва аз онҳо чизҳое барои ороиши тани худ берун мекашед. Ва мебинӣ киштиҳоро, ки обро мешикофанд, то шумо аз фазли Худо рӯзӣ талабед ва шояд, ки шукргузор бошед!

← Оят 9 📖 Фатир Оят 11 →

ФатирФеҳристи Қуръон

45Оят

MeccanRevelation

10Оят

Тарҷума — Фатир 10

Сураи Фатир Оят 10 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар кӣ хоҳони иззат аст, бидонад, ки иззат ҳамагӣ аз…

Сураи Оят 10/45 — Сураи Фатир فاطر (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Фатир Гӯш кун, Сураи Фатир Тарҷума, Сураи Фатир mp3, Сураи Фатир pdf. Оят 8–12. Ба Тоҷикӣ: Русский.