Surah Fatir — Talata 10

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الْعِزَّةَ – Ang karangalan, kapangyarihan, at pagiging hindi madaling talunin.
• يَصْعَدُ – Umaakyat (tungo kay Allah).
• الْكَلِمُ الطَّيِّبُ – Ang mabubuting salita, tulad ng pag-alaala kay Allah (dhikr), pagpapatotoo na walang Diyos maliban kay Allah (La ilaha illa Allah), at iba pang mabubuting pananalita.
• يَرْفَعُهُ – Ang nag-aangat nito (sa langit).
• يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ – Ang mga nagbabalak ng masasamang plano (laban sa Propeta at sa Islam).
• يَبُورُ – Nawawala, nasisira, at hindi nagtatagumpay.

Paliwanag sa Talata:

Sinuman ang naghahangad ng karangalan at kapangyarihan—sa mundong ito man o sa Kabilang Buhay—hindi niya ito makakamit maliban sa pamamagitan ng pagsunod kay Allah at paglapit sa Kanya. Sapagkat ang lahat ng karangalan at kapangyarihan ay nasa Kamay ni Allah lamang, walang katambal. Ang sinumang maghangad ng karangalan mula sa mga nilalang ay ipapahiya siya ni Allah, ngunit ang sinumang manalig at lumapit sa Lumikha ay pagkakalooban Niya ng tunay na karangalan.

Ang mabubuting salita—gaya ng pag-alaala kay Allah, pagpupuri sa Kanya, at pagbigkas ng mga salita ng pananampalataya—ay umaakyat patungo kay Allah, at tinatanggap Niya ang mga ito. Ang mabubuting gawa naman ang siyang nag-aangat sa mga salitang ito at nagpapataas sa antas ng tao; sapagkat ang pananalita na walang kasamang gawa ay hindi lubos na kapaki-pakinabang. Ang mabubuting gawa ang nagpapatibay at nagpapatunay sa katapatan ng mga salita.

Tungkol naman sa mga taong nagbabalak ng masasamang plano—gaya ng mga mapagsamantalang tao na nagtangka ng masama laban sa Propeta at sa mga mananampalataya—sila ay may parusang napakabigat. Ang kanilang mga pakana ay mawawala at masisira, hindi magtatagumpay, at hindi makapagdudulot sa kanila ng anumang pakinabang. Ang kanilang mga plano ay babalik sa kanilang sarili at magiging dahilan ng kanilang kapahamakan.

Mga Aral at Benepisyo mula sa Talata:

1. Ang tunay na karangalan ay hindi nasusukat sa kayamanan, posisyon, o bilang ng mga tagasuporta, kundi sa pagiging malapit kay Allah at sa pagsunod sa Kanyang mga utos. Ang sinumang nais ng karangalan ay dapat na lumapit sa Allah, sapagkat Siya ang Pinagmumulan ng lahat ng karangalan.
2. Ang mabubuting salita ay mahalaga sa paningin ni Allah, ngunit ang mga ito ay dapat na sinasamahan ng mabubuting gawa. Ang pananampalatayang binibigkas lamang ng dila nang walang katumbas na gawa ay hindi sapat; ang gawa ang nagpapatunay at nag-aangat sa pananampalataya.
3. Ang masamang balak ay hindi kailanman magtatagumpay. Ang sinumang magplano ng kasamaan laban sa mga mananampalataya o laban sa relihiyon ni Allah ay tiyak na mabibigo, at ang kanyang mga plano ay magiging sanhi ng kanyang sariling kapahamakan.
4. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga mananampalataya na ang kanilang mga mabubuting gawa at salita ay hindi nasasayang; umaakyat ang mga ito kay Allah at Kanyang ginagantimpalaan. Ito ay nag-uudyok sa atin na maging matiyaga sa pagsasagawa ng kabutihan, kahit na hindi natin ito nakikita agad na bunga sa mundong ito.
5. Ang pagtitiwala kay Allah at hindi sa mga nilalang ay susi sa tagumpay. Ang sinumang naghahanap ng lakas at suporta mula sa Allah ay hindi kailanman mapapahiya, kahit na siya ay nag-iisa sa harap ng mga kaaway.