சூரா ஃபாத்திர் — வசனம் 42

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ: மிக உறுதியான, வலுவான சத்தியங்கள்.
• نَذِيرٌ: எச்சரிப்பவர் (இறைத்தூதர்).
• أَهْدَى: நேர்வழியில் மிகச் செம்மையானவர்கள்.
• نُفُورًا: வெறுப்பு, விலகிச் செல்லுதல்.

விளக்கம்:

மக்காவின் இணைவைப்பாளர்கள் (குறைஷியர்) அல்லாஹ்வின் மீது மிகக் கடுமையான, உறுதியான சத்தியங்களைச் செய்து, "எங்களிடம் ஒரு எச்சரிப்பவர் (இறைத்தூதர்) வந்தால், நாங்கள் முந்தைய சமூகங்களை விட (யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் போன்றோரை விட) நிச்சயமாக நேர்வழியில் மிகச் செம்மையாக நடப்போம்" என்று கூறினார்கள். ஆனால், அவர்களிடம் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் இறைத்தூதராக வந்தபோது, அவரது வருகை அவர்களுக்கு நேர்வழியை அதிகப்படுத்தவில்லை; மாறாக, அவர்கள் சத்தியத்தை விட்டும் மேலும் வெறுப்படைந்து, விலகிச் செல்வதையே அதிகப்படுத்தியது. அவர்கள் செய்த சத்தியங்களுக்கு மாறாக, நேர்வழியை விட்டும் வெகு தொலைவில் சென்றுவிட்டனர்.

பயன்கள்:

1. வாயால் மட்டும் சத்தியம் செய்வது போதாது; செயல்களில் அதை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
2. நேர்வழியைப் பெறுவதற்கு இறைத்தூதர் வருகை மட்டும் போதாது; மனதில் உண்மையான ஏற்பும், பணிவும் இருக்க வேண்டும்.
3. பெருமை, பிடிவாதம் போன்ற குணங்கள் மனிதனை நேர்வழியிலிருந்து விலக்கி, சத்தியத்தை ஏற்காமல் செய்துவிடும் என்பதற்கு இது எடுத்துக்காட்டாகும்.
4. அல்லாஹ்வின் வழிகாட்டுதலை ஏற்கத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கே அது பயனளிக்கும்; அதை வெறுப்பவர்களுக்கு அது தீங்கையே தரும்.
5. இந்தச் சம்பவம் நமக்கு ஒரு பாடம்: நாம் அல்லாஹ்விடம் செய்யும் வாக்குறுதிகளை எப்போதும் நிறைவேற்ற வேண்டும்; வாக்குறுதி மீறுதல் நம்பிக்கைக்குரிய பண்பல்ல.