سورت يس — آیت 20

د معاني کلمو:

• أَقْصَى: لرې، تر ټولو لرې ځای.
• يَسْعَى: په چټکۍ سره منډه وهل، بیړه کول.

د آیت تفسیر:

کله چې دغه کس (چې د حبیب النجار په نامه یادېږي) واورېدل چې د ده قوم غواړي رسولان ووژني یا ورته زیان ورسوي، نو د ښار له تر ټولو لرې ځایه په بیړه او چټکۍ سره راغی. هغه د خپل قوم پر حال وېرېدل او غوښتل یې چې دوی له دې لویې تباهۍ وژغوري. نو یې ورته وویل: "ای زما قومه! د الله تعالی دغو رسولانو پیروي وکړئ، ځکه چې دوی تاسو ته د حق او هدایت لار ښیي." هغه د دې حقیقت څرګندونه کوله چې دا رسولان له تاسو څخه هېڅ مزد او اجر نه غواړي، دوی یوازې د الله تعالی د رضا لپاره تاسو ته د توحید او د الله تعالی د عبادت بلنه درکوي، او دوی په خپله هم په سمه لار روان دي.

د دې آیت څخه اخیستل شوي ګټې:

• د حق د ملاتړ او د امر بالمعروف او نهي عن المنکر فضیلت ډېر لوی دی، حتی که انسان یوازې وي.
• یو مومن باید د خپل قوم پر حال له وېرې او شفقت څخه ډک وي او د هغوی د هدایت لپاره هڅه وکړي.
• د رسولانو تر ټولو لویه نښه دا ده چې دوی له خلکو څخه هېڅ مادي ګټه نه غواړي، بلکې یوازې د الله تعالی د رضا لپاره کار کوي.
• د ایمان قوت انسان ته دومره جرئت ورکوي چې د ټول قوم په وړاندې یوازې د حق خبره وکړي، که څه هم پوهېږي چې پایله یې څه وي.