Sura Ja Sin — Werset 20

Znaczenie słów:

• يَسْعَىٰ – biegnie szybko, spieszy się.
• أَقْصَى الْمَدِينَةِ – najdalsze miejsce w mieście, najodleglejszy jego kraniec.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie Bóg opowiada nam historię człowieka, który mieszkał w mieście, do którego przybyli wysłannicy Boga. Kiedy dowiedział się, że mieszkańcy miasta zamierzają skrzywdzić wysłanników lub nawet ich zabić, przybiegł z najdalszego zakątka miasta, spiesząc się, aby ich ostrzec i wesprzeć. Był to człowiek wierzący, który wcześniej uwierzył w posłannictwo tych wysłanników.

Zwracając się do swojego ludu, powiedział: „O mój ludu! Idźcie za wysłannikami, którzy zostali do was posłani przez Boga. Oni nie proszą was o żadną zapłatę ani majątek za to, że przekazują wam przesłanie Boga. Są oni ludźmi prawymi i prowadzącymi na właściwą drogę, wzywając was do oddawania czci wyłącznie Bogu Jedynemu, bez żadnych partnerów”.

Ten człowiek – według uczonych – to Habib an-Nadżdżar, który mieszkał w Antiochii i uwierzył w wysłanników, zanim przybyli do jego miasta. Kiedy zobaczył, że jego lud odrzuca prawdę i grozi wysłannikom, postanowił stanąć po stronie prawdy, mimo że był sam i nie miał żadnej władzy ani wsparcia.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Odwaga w mówieniu prawdy – człowiek ten nie bał się sprzeciwić swojemu ludowi i wezwać ich do prawdy, nawet ryzykując własne życie. To uczy nas, że muzułmanin powinien być odważny w głoszeniu dobra i zakazywaniu zła.
2. Szczerość wysłanników – wysłannicy Boga nie żądają żadnej zapłaty za swoje posłannictwo; ich celem jest wyłącznie dobro ludzi i ich zbawienie. To pokazuje, że prawda nie potrzebuje materialnych korzyści, aby była głoszona.
3. Szybkie reagowanie na dobro – człowiek ten biegł, aby wesprzeć prawdę. To uczy nas, że nie powinniśmy zwlekać z czynieniem dobra i wspieraniem sprawiedliwości, gdy nadarza się ku temu okazja.
4. Wiara jednostki może być silniejsza niż całe społeczeństwo – nawet jeśli całe miasto odrzuca prawdę, jeden człowiek może stanąć po jej stronie i mieć ogromne znaczenie w oczach Boga.
5. Miłość do ludzi i troska o nich – człowiek ten nie chciał zostawić swojego ludu w zagładzie; pragnął ich dobra i ratunku. To pokazuje, że prawdziwy muzułmanin pragnie dobra dla innych, nawet jeśli oni go odrzucają.
6. Nagroda za wspieranie wysłanników Boga – ten człowiek został uwieczniony w Koranie jako przykład do naśladowania, mimo że nie był prorokiem ani wysłannikiem. To pokazuje, że każdy, kto wspiera prawdę i ludzi Boga, zostanie uhonorowany i zapamiętany.