سوره یس — آیه 20

معانی کلمات:

• «أَقْصَى الْمَدِينَةِ»: دورترین نقطه شهر.
• «يَسْعَى»: با شتاب و عجله حرکت میکرد.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند از مردی سخن میگوید که از دورترین نقطه شهر با عجله و شتاب به سوی قوم خود آمد. این مرد، «حبیب نجار» نام داشت و به رسولان ایمان آورده بود. هنگامی که فهمید قومش قصد کشتن یا آزار رسولان را دارند، با سرعت خود را به آنجا رساند تا قومش را از این کار بازدارد و به آنان هشدار دهد. او با دلسوزی و محبت به قوم خود گفت: ای قوم من! از رسولانی که خداوند به سوی شما فرستاده است، پیروی کنید. این رسولان از شما پاداشی نمیخواهند و بر هدایت و راه راست هستند. آنان شما را به عبادت خدای یگانه دعوت میکنند و راه سعادت را به شما نشان میدهند.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان واقعی، انسان را به غیرت و دلسوزی برای هدایت دیگران وا میدارد؛ چنانکه این مرد مؤمن، با وجود خطر، برای نجات قومش شتافت.
• امر به معروف و نهی از منکر، وظیفهای همگانی است و حتی یک فرد میتواند در برابر انحراف جامعه بایستد.
• رسولان الهی هرگز از مردم انتظار مادیات ندارند و تنها هدفشان هدایت و رستگاری بشر است.
• سرعت در کار خیر و نجات دیگران از گمراهی، نشانه اخلاص و ایمان راستین است.