Surat Yasin — Ayat 76

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَلَا يَحْزُنكَ : aja nganti gawe susah atimu.
• قَوْلُهُمْ : omongane wong-wong kafir mau.
• يُسِرُّونَ : apa kang padha didhelikake.
• يُعْلِنُونَ : apa kang padha diwedharake utawa dilairake.

1. Tafsir ayat:

Dhuh Rasulullah, aja nganti omongane wong-wong kafir kang padha ngelokake kowe, nganggep kowe dudu utusan, nyebut kowe dadi juru syair, lan sakpanunggalane goroh kang padha dilairake, iku gawe susah atimu. Allah paring panglipur marang Panjenengane, lan mesthi wae kabeh iku ora perlu digawe susah, amarga Allah mesti ngerti kabeh. Allah ngerti apa kang padha didhelikake ing atine, lan apa kang padha diwedharake nganggo lesane. Ora ana siji-sijia kang samar saka ngarsane Allah. Kabeh omongan lan tumindake wong-wong mau bakal dicathet lan bakal diparingi piwales kang mathuk. Dadi, tugas Rasulullah mung ngandhani lan ngelingake, dene kang nampa utawa nolak iku dadi urusane saben wong, lan piwalese ana ing astane Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya wong mukmin ora gampang susah atine amarga omongan ala utawa pangremehake saka wong liya, luwih-luwih nalika lagi nindakake dakwah lan ngamal kebecikan.
• Kita dielingake yen Allah iku Maha Ngerti marang kabeh perkara, kang didhelikake lan kang dilairake, mula ora ana gunane ngapusi utawa nyimpen ala ing ati.
• Ayat iki nuwuhake rasa tentrem ing ati, amarga kabeh panggawene wong kang ala bakal entuk piwales saka Allah, lan wong kang sabar lan ikhlas bakal entuk ganjaran.
• Iki dadi pangeling yen dadi wong Islam iku ora ateges urip tanpa pacoban, nanging kanthi sabar lan tawakal marang Allah, ati bakal kuwat lan ora gampang goyah.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya luwih cedhak marang Al-Qur'an, amarga ing kono ana panglipur lan pituduh kanggo saben kahanan urip.