Surat As-Saffat — Ayat 126

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• اللَّهَ: Allah, yaiku Gusti Kang Maha Kuwasa.
• رَبَّكُمْ: Pangeranmu, kang nguwasani lan ngopeni kowe kabeh.
• رَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ: Pangerane para leluhurmu kang biyen-biyen.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine pangandikane Nabi Ilas marang kaum Bani Israil. Nabi Ilas ngelingake marang umate, "Padha bektia marang Allah, aja nyembah liyane Allah." Dheweke banjur ngandika, "Allah iku Pangeranmu, kang wis nitahake kowe kabeh, lan uga Pangeran kang nitahake para leluhurmu kang wis kepungkur." Tegese, mung Allah kang pantes disembah, amarga Panjenengane kang nggawe awake dhewe lan wong-wong tuwa biyen. Dene brahala-brahala kang padha disembah dening kaum mau iku ora bisa menehi manfaat lan ora bisa nuwuhake cilaka. Mula, ora pantes yen ditinggal lan disembah liyane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen awake dhewe kudu ngerti sapa sejatine Pangeran kang nitahake lan ngopeni urip kita, yaiku Allah.
• Ngelingake yen para leluhur kita uga padha diopeni lan dititahake dening Allah, mula ora ana alesan kanggo nyembah liyane.
• Nggawe kita luwih tresna marang Islam, amarga Islam mulangake tauhid kang resik, ora nyembah barang kang ora ana gunane.
• Ngajak kita supaya tansah syukur lan bekti marang Allah, amarga Panjenengane kang dadi Pangeran kita kabeh, saka biyen nganti saiki.