Sure Sâffât — Ayet 126

Kelime Anlamları:

• Rab: Sahip, terbiye eden, yaratan ve yöneten.
• Âbâ: Babalar, atalar.
• Evvelîn: Öncekiler, geçmiş nesiller.

Tefsir:

Bu âyet, Hz. İlyas'ın (a.s.) kavmine yaptığı uyarının bir parçasıdır. O, kavmini Allah'a ibadete çağırırken onlara şöyle seslenmiştir: "Allah, sizin de Rabbinizdir, sizden önce yaşamış olan atalarınızın da Rabbidir." Yani O, yalnızca sizin değil, geçmişte gelip geçmiş tüm nesillerin yaratıcısı, sahibi ve terbiye edicisidir. Sizi de, sizden önceki atalarınızı da O yaratmıştır. Onları yaşatan, rızıklandıran, yöneten ve nihayetinde huzuruna alacak olan yalnızca O'dur. Bu sebeple ibadete layık olan yalnızca Allah'tır; O'nu bırakıp da hiçbir fayda veya zarar veremeyen putlara tapmak, akıl ve hikmetle bağdaşmayan büyük bir yanılgıdır. Allah, hem sizin hem de geçmiş atalarınızın Rabbi olduğuna göre, O'ndan başkasına kulluk etmek, hem kendi özünüze hem de atalarınızın inancına ihanettir.

Faydalar:

• Bu âyet, Allah'ın rububiyetinin (Rabliğinin) sadece belirli bir topluma veya zamana has olmadığını, geçmişten geleceğe tüm insanlığı kapsadığını öğretir. Bu da müminin kalbini güçlendirir; çünkü kişi, yalnız olmadığını, her şeyi kuşatan ve yöneten bir Rabbe bağlı olduğunu bilir.
• İnsanı, atalarından gelen yanlış inanç ve gelenekleri körü körüne taklit etmekten kurtarır. Çünkü hakikat, ataların yolu değil, Allah'ın emridir. Bu da insanı düşünmeye ve doğruyu aramaya teşvik eder.
• Allah'ın hem bizim hem de geçmiş nesillerin Rabbi olması, O'nun rahmet ve kudretinin sürekliliğini gösterir. Bu, insana güven verir ve ibadetini ihlasla yapması için motive eder; çünkü kulluk, yalnızca her şeye gücü yeten ve her şeyi yöneten Allah'a yapılmalıdır.