Saffat surəsi — Ayə 126

Sözlərin izahı:

• اللَّهَ: Allah — ibadətə layiq olan tək Yaradanın adı.
• رَبَّكُمْ: Rəbbiniz — sizi yaradan, bəsləyən və idarə edən.
• رَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ: Əvvəlki atalarınızın da Rəbbi.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə İlyas peyğəmbərin (əleyhissəlam) öz qövmünə — İsrail övladlarına — xitabıdır. O, onlara xatırladırdı ki, həqiqi ibadətə layiq olan yalnız Allahdır. Allah sizin Rəbbinizdir — sizi yoxdan yaradan, sizə ruzi verən və hər an qayğı göstərəndir. Eyni zamanda O, əvvəlki atalarınızın da Rəbbidir — nəsillər boyu onları da yaradan və yaşadan Odur.

Belə isə, heç bir fayda və zərər verə bilməyən bütlərə sitayiş etmək nə qədər də böyük bir yanlışdır! İnsanı yaradan, onu böyüdən, ona sayısız nemətlər bəxş edən Allah olduğu halda, Onu qoyub heç bir şeyə qadir olmayan cansız bütlərə üz tutmaq ağıl və vicdan sahiblərinə yaraşmaz.

Ey insan! Bir düşün: səni bu varlığa gətirən, sənə göz, qulaq, ağıl və qəlb verən, hər gün sənə ruzi yetirən kimdir? Sənin ataların, babaların da bu dünyaya gəlib yaşadılar — onları da yaradan, onlara ömür verən Odur. Deməli, hamımızın — bizim də, keçmiş nəsillərin də — həqiqi Rəbbi, Sahibi və Himayədarı tək Allahdır.

Bu ayə bizə öyrədir ki, şükr etmək, boyun əymək və ibadət etmək yalnız Allaha məxsusdur. O, nəsillərin bir-birini əvəz etdiyi uzun tarix boyu hər bir canlını yaradan və qoruyandır. Gəlin bu həqiqəti qəlbimizə hopduraq və yalnız Ona yönələk — çünki əsl azadlıq, əsl sükunət və əsl nicat yalnız Allaha qul olmaqdadır.