Suurah As-Saaffaat — Aayad 126

Macnaha Erayada:

• Rabbikoom: Eebaha idin abuuray, idin korinaya, oo wax walba idin siinaya.
• Aabayaalkiinnii hore: Awoowayaashiinnii iyo kuwii idinka horreeyay ee facii hore.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa ayaa ah Eebaha idin abuuray, isagaana idin korinaya, isagaana idin arsuqa (rizqiga) siinaya. Isagaa ah Eebaha aabayaalkiinnii horena abuuray, kuwaas oo idinka horreeyay fac ahaan. Haddaba haddii Allaah yahay Eebaha idin abuuray idinka iyo aabayaalkiin horeba, maxaad uga tagaysaan cibaadadiisa oo u jeexaysaan caabudidda sanamyada aan waxba tarayn mana dhibayn? Isagaa uun istaahila in la caabudo, ma aha wax kale oo ka soo hadhay. Sidaa darteed Nabiga Ilyaas c.s. wuxuu qoomkiisii u yidhi: ka warrama siday u caabudayaan sanam, oo uga tagayaan cibaadada Eebaha abuuray khalqiga oo dhan, isaguna uun yahay Eebaha idin abuuray idinka iyo kuwii idinka horreeyayba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Tawxiidka (Keli-nimaanka) waa asalka diinta: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa in cibaadada loo kaliyeelo Allaah, waayo isagaa abuuray dadka oo dhan, sidaa darteed isagaa uun istaahila in la caabudo.
2. Xusuusta Nimcada Abuurista: Marka dadku xusuustaan in Eebbe iyaga abuuray iyo aabayaalkoodii horeba, waxay ku kordhisaa mahadnaqooda iyo cibaadadooda, waxayna ka fogaatiyaa shirkka.
3. Cibaadada waxay ku salaysan tahay mahadnaq iyo jacayl: Ma aha cibaado qasab ah, laakiin waa cibaado ka dhalata mahadnaqda Eebbe ku xusan abuurista iyo nimcooyinkiisa.
4. Ka fogaanshaha shirkka: Aayaddu waxay ku digaysaa in sanamyada iyo waxyaalaha la caabudo ay yihiin wax aan waxba tarayn, sidaa darteed waa in laga fogaadaa oo cibaadada loo kaliyeelo Allaah.
5. Midnimada dadka: Iyadoo la sheegayo in Eebbe yahay Rabbiga dadka oo dhan, waxay muujinaysaa in dadku ay isku Eebbe leeyihiin, taasoo ku dhiirrigelinaysa walaalnimo iyo sinnaan.