ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 126

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• อัลลอฮ์ (اللَّهَ): พระนามของพระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงเป็นที่มาของความดีงามทั้งมวล และเป็นเอกะ ไม่มีภาคีใด ๆ
• ร็อบบ์ (رَبّ): ผู้ทรงสร้าง ผู้ทรงเลี้ยงดู ผู้ทรงปกครอง และผู้ทรงจัดการทุกสิ่งในจักรวาล
• อาบาอิกุมุลเอาวะลีน (آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ): บรรพบุรุษรุ่นแรก ๆ ของพวกท่านที่ล่วงลับไปแล้ว

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคำพูดของนบีอิลยาส (เอลียาห์) ที่กล่าวแก่หมู่ชนของเขาจากวงศ์วานอิสราเอล โดยเขากล่าวตักเตือนพวกเขาว่า พวกเขาควรยำเกรงอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว และไม่ควรตั้งภาคีใด ๆ ต่อพระองค์ ท่านได้ถามพวกเขาอย่างแปลกใจว่า พวกเขาหันไปเคารพสักการะรูปปั้นที่พวกเขาแกะสลักขึ้นเอง แล้วละทิ้งการเคารพภักดีต่อพระผู้สร้างที่ดีเลิศที่สุด ผู้ทรงสร้างพวกเขาขึ้นมา และทรงสร้างบรรพบุรุษของพวกเขาที่มีมาก่อนหน้าพวกเขาด้วย

อัลลอฮ์คือพระเจ้าของพวกเขาอย่างแท้จริง พระองค์คือผู้ทรงให้พวกเขามีชีวิต และทรงให้บรรพบุรุษของพวกเขาที่ล่วงลับไปแล้วมีชีวิตมาก่อน พระองค์คือผู้ทรงเลี้ยงดูพวกเขาด้วยความเมตตา และทรงปกครองกิจการต่าง ๆ ของพวกเขา ดังนั้นพระองค์เท่านั้นที่สมควรแก่การเคารพภักดี ไม่ใช่รูปปั้นหรือเจว็ดที่ไม่มีอำนาจใด ๆ ทั้งสิ้น ไม่สามารถให้ประโยชน์หรือให้โทษแก่ผู้เคารพบูชาได้

บทเรียนและข้อคิดที่ได้จากอายะฮ์:

1. ความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ในฐานะพระผู้สร้างและผู้ทรงเลี้ยงดู – การที่พระองค์ทรงสร้างมนุษย์และบรรพบุรุษของมนุษย์ทุกยุคทุกสมัย เป็นหลักฐานที่ชัดเจนว่า พระองค์คือผู้ที่สมควรได้รับการเคารพภักดีแต่เพียงผู้เดียว
2. การรำลึกถึงบุญคุณของพระเจ้าผ่านบรรพบุรุษ – การที่เรามีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะพระเจ้าทรงสร้างบรรพบุรุษของเรามาก่อน การตระหนักถึงบุญคุณอันนี้จะทำให้หัวใจเต็มไปด้วยความรักและความสำนึกในพระคุณของพระองค์
3. การเตือนสติให้พ้นจากการหลงผิด – การเคารพสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์เป็นการหลงผิดอย่างมหันต์ เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่สามารถสร้างอะไรได้แม้แต่เพียงเส้นผมเส้นเดียว ดังนั้นผู้ที่มีสติปัญญาจะต้องหันกลับมาสู่การเคารพภักดีต่อพระผู้สร้างที่แท้จริง
4. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ส่งศาสนทูตมาชี้ทางนำ – การที่พระองค์ส่งนบีอิลยาสและบรรดาศาสนทูตมาสั่งสอนมนุษย์ แสดงให้เห็นถึงความรักและความปรารถนาดีของพระองค์ที่ต้องการให้มนุษย์พ้นจากความหลงผิดและได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า