Saffat surəsi — Ayə 145

Söz izahı:

• فَنَبَذْنَاهُ — Onu atdıq, tulladıq.
• بِالْعَرَاءِ — Yer üzünün açıq, boş bir sahəsi; ağacsız, tikintisiz çöl.
• وَهُوَ سَقِيمٌ — O, xəstə, zəif bədənli vəziyyətdə idi.

Ayənin təfsiri:

Allah-taala Yunus peyğəmbəri (əleyhissəlam) balığın qarnından çıxardıb, heç bir ağac və bina olmayan boş, açıq bir yerə atdı. O, balığın qarnında uzun müddət qalması səbəbindən bədəni zəifləmiş, xəstə bir halda idi. Həm bədəncə zəiflik, həm də qövmünün ona qarşı etdiklərindən dolayı qəlbi qırılmış, qəm-qüssə içində qalmışdı.

Bu ayədən biz öyrənirik ki, Allah-taala Öz peyğəmbərini ən çətin anda belə tərk etmədi. Yunus (əleyhissəlam) balığın qarnında Allaha sığındı, tövbə etdi və Rəbbi onu xilas etdi. Deməli, hər bir çətinliyin ardınca bir rahatlıq, hər bir sıxıntının sonunda bir açılış vardır. Allah qullarına qarşı çox mərhəmətlidir; səmimi qəlbdən Ona yönələn hər kəsə qapılar açıqdır. Gəlin biz də Yunus peyğəmbər kimi Allaha üz tutaq, çünki yalnız O, dərdlərimizi eşidən və bizi qaranlıqlardan işığa çıxarandır.