Suurah As-Saaffaat — Aayad 145

Macnada Erayada:

• FANABAZNAAHU: Waxaan ku tuurray, kana saarnay caloosha xuubka.
• BIL-‘ARA’I: Dhul bannaan oo cidla ah, oo aan lahayn geed iyo dhismo toona.
• WA HUWA SAQIIM: Isagoo jirkiisu tabar yar yahay, uu na uusan u adkaysan karin.

Tafsirka:

Markii Nabi Yuunus (CS) ku sugnaa caloosha xuubka, isagoo ku dhex hawlanaa mugdiga badda iyo mugdiga habeenka, wuxuu baryay Eebbe oo uu ku yiri: "Laa ilaaha illaa anta subxaanaka innii kuntu mina dhhaalimiin." Eebbe wuxuu aqbalay ducadiisa, wuxuuna ka saaray xuubka. Markaasaa Eebbe ku tuuray dhul bannaan oo cidla ah, oo aan lahayn geed, dhismo, iyo wax dadka ku hodma toona. Isagoo jirkiisu tabar yar yahay, uu na uusan u adkaysan karin, sababtoo ah muddadii uu ku sugnaa caloosha xuubka ee cidhiidhiga ahayd, iyo dhibaatadii uu la kulmay.

Faa'iidooyinka:

1. Naxariista Eebbe way weyn tahay: Aayaddan waxay na tusinaysaa sida Eebbe u naxariisto addoomadiisa markay toobadkeenaan, xataa haddii ay ku jiraan xaaladaha ugu adag sida caloosha xuubka.
2. Toobaddu waa furaha nabadgelyada: Nabi Yuunus (CS) markuu toobad keenay, Eebbe wuxuu ka saaray cidhiidhiga, taasoo ina baraysa in toobaddu tahay sababta ugu weyn ee Eebbe uu u furo cidhiidhiga.
3. Imaan iyo yicniin: Aayaddan waxay ina xoojinaysaa in aan Eebbe isku halleyno oo aan ogaanno in isaga uun uu yahay kan wax walba kara, isagaa ka saara cidhiidhiga isagaa na keeni kara farxadda.
4. Dulqaadka iyo samirka: Waxay ina baraysaa in dhibaatooyinka ay ku yimaadaan imtixaan, laakiin samirka iyo toobaddu ay yihiin sababaha guusha.