Ас-Саффат сүресі — Аят 145

1. Сөздердің мағынасы:

• فَنَبَذْنَاهُ — оны лақтырдық, тастадық.
• بِالْعَرَاءِ — жер беті, яғни ағашсыз, құрылыссыз, ашық, жалаңаш жер.
• سَقِيمٌ — науқас, әлсіз, ауру денелі.

1. Аяттың тәпсірі:

Біз Жүніс пайғамбарды киттің құрсағынан шығарып, ағашсыз, құрылыссыз, көзге жайылған жалаңаш жерге лақтырдық. Ол кезде ол денесі әбден әлсіреп, науқас күйде еді. Киттің ішінде ұзақ уақыт болғандықтан, оның тәні қуатсыз болып қалған болатын. Сондай-ақ ол қайғы-қасіреттен де қатты қиналып, көңілі де жаралы еді. Өйткені қауымының оған қарсылық көрсетуі оны қатты мұңайтқан, әрі киттің оны жұтып қойған сәттегі қорқыныш пен қиындық та оған ауыр тиген болатын.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала Өзінің қалауымен қиындықтан кейін жеңілдік береді. Жүніс пайғамбар киттің құрсағында қиналған кезде, Алла оны құтқарып, жер бетіне шығарды. Бұл — әрбір қиындықтан кейін Алланың рақымы мен мейірімі келетінінің белгісі.
• Адам басына түскен ауыртпалық оның денесіне де, жанына да әсер етеді. Бірақ Аллаға шын жүректен жалбарынып, тәубе еткен адамға Алла көмектеседі. Жүніс пайғамбардың Аллаға жалбарынуы оның құтқарылуына себеп болды.
• Алла Тағала пайғамбарларын да сынаққа салады, бірақ оларды тастап кетпейді. Бұл — мүміндер үшін үлкен үміт пен сенімнің көзі. Сондықтан қандай қиындық болса да, Алланың рақымынан үміт үзбеу керек.
• Сабыр ету және Аллаға тәуекел ету — құтқарылудың кілті. Жүніс пайғамбардың оқиғасы бізге қиындыққа төзу, Аллаға сену және Одан көмек сұрау арқылы ғана қиындықтан шығуға болатынын үйретеді.
• Бұл аят Алланың құдіретінің шексіз екенін көрсетеді: Ол киттің құрсағындағы пайғамбарын құтқарып, оны қауіпсіз жерге шығарды. Алланың құдіретіне сену — мүміннің жүрегіне тыныштық пен нық сенім береді.