சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 145

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• நபத்னாஹு (فَنَبَذْنَاهُ): அவரை எறிந்தோம், தூக்கி வீசினோம்.
• பில் அராஃ (بِالْعَرَاءِ): மரங்களும் கட்டிடங்களும் இல்லாத வெற்று நிலம், பூமியின் மேற்பரப்பு.
• சகீம் (سَقِيمٌ): நோய்வாய்ப்பட்டவர், உடல் பலவீனமானவர்.

விளக்கம்:

யூனுஸ் நபி (அலை) அவர்கள் மீன் வயிற்றில் இருந்த காலத்தில், அவர்கள் அல்லாஹ்வை மிகுதியாகத் துதித்து, துஆ செய்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களின் பிரார்த்தனையை ஏற்று, அந்த மீனைக் கட்டளையிட்டு, அவர்களை மீன் வயிற்றில் இருந்து வெளியேற்றினான். அல்லாஹ் அவர்களை ஒரு வெற்று நிலப்பரப்பில் போட்டான் — அங்கு மரங்களோ, கட்டிடங்களோ, நிழலோ இருக்காது. அவர்கள் மீன் வயிற்றில் நீண்ட காலம் தங்கியிருந்ததால், அவர்களின் உடல் மிகவும் பலவீனமடைந்து, நோய்வாய்ப்பட்ட நிலையில் இருந்தார்கள். மேலும், தம் சமூகத்தினரிடம் நடந்த நிகழ்வுகளால் ஏற்பட்ட கவலை மற்றும் மன உளைச்சலும் அவர்களைப் பாதித்திருந்தது. எனவே அவர்கள் உடல் நோய் மற்றும் மனச் சோர்வு ஆகிய இரண்டாலும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ் தன் நபிமார்களை எந்த நெருக்கடியிலிருந்தும் மீட்க வல்லவன் — மீன் வயிறு போன்ற இருண்ட, இறுக்கமான சூழ்நிலையிலிருந்தும் அவர்களை வெளியேற்ற முடியும் என்பதை இது நமக்குக் காட்டுகிறது.
2. துன்பத்தில் இருக்கும்போது அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்வதன் மகத்துவம் — யூனுஸ் நபி (அலை) அவர்களின் துஆவே அவர்களின் மீட்புக்குக் காரணமானது.
3. அல்லாஹ்வின் கருணை எல்லையற்றது — அவன் தன் அடியானைத் தண்டித்த பிறகும், அவன் மனந்திரும்பினால், அவனை மன்னித்து, அவனுக்கு நிவாரணம் அளிக்கிறான்.
4. மனிதன் எவ்வளவு பலவீனமானவன் என்பதையும், அல்லாஹ்வின் பேராற்றலையும் இந்த நிகழ்வு நமக்கு நினைவூட்டுகிறது — மீன் வயிற்றில் இருந்து ஒரு மனிதன் உயிருடன் வெளிவருவது அல்லாஹ்வின் அற்புதம் மட்டுமே.
5. துன்பத்திற்குப் பிறகு இன்பம் வரும் — யூனுஸ் நபி (அலை) அவர்களுக்கு இந்தக் கடினமான சூழ்நிலைக்குப் பிறகு அல்லாஹ் நிழல் தரும் மரத்தையும், உணவையும் அளித்தான். எனவே எந்தச் சூழ்நிலையிலும் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்.