Saffot surasi — Oyat 145

Kalimalarning ma'nolari:

• Nabaznohu: Biz uni tashladik, uloqtirdik.
• Bil-'aro': Yer yuzining ochiq, bo'm-bo'sh, hech qanday daraxt va bino bo'lmagan joyi.
• Saqim: Kasal, zaif, darmonsiz.

Tafsir:

Biz Yunus alayhissalomni baliq qornidan chiqarib, quruqlikka — hech qanday daraxti, binosi va boshpana bo'lmagan ochiq yerga tashladik. U o'sha paytda juda zaif va kasal edi. Chunki u baliq qornida bir necha kun qolib, qorong'ulik, torlik va og'ir sharoitlarda yashagan edi. Shuningdek, u o'z qavmini tark etgani va ularning iymonga kelmasligidan qayg'urgani uchun ham ruhan ezilgan, g'amgin holatda edi. Alloh taolo uni bu og'ir ahvoldan qutqarib, rahm-shafqati bilan yana hayotga qaytardi.

Foydalar:

1. Alloh taolo bandasiga qanchalik og'ir sinov bersa ham, undan chiqish yo'lini ham yaratadi. Yunus alayhissalomning baliq qornidagi qorong'ulikdan qutqarilishi — Allohning qudrati va rahmatining belgisidir.
2. Gunoh va xatodan keyin tavba qilgan bandani Alloh kechiradi va unga yana yangi hayot, yangi imkoniyat beradi. Bu mo'minlarga umid baxsh etadi.
3. Og'ir sinovlar, kasallik va qiyinchiliklar insonni poklaydi, uning sabrini oshiradi va Allohga yaqinlashtiradi. Yunus alayhissalomning bu holati bizga sabr va tavbaning ahamiyatini o'rgatadi.
4. Alloh taolo hech qachon bandasini yolg'iz qoldirmaydi. Qiyin paytlarda ham Uning yordami yaqin keladi.