Surja Es-Saffat — Ajet 161

Kuptimi i fjalëve:

• فَإِنَّكُمْ (Fainnekum): Pra, ju (o jobesimtarë).
• وَمَا تَعْبُدُونَ (Ve ma ta'budun): Dhe çfarë adhuroni (idhujt që i adhuroni në vend të Allahut).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar iu drejtohet jobesimtarëve idhujtarë me fjalët: "Pra, ju dhe idhujt që adhuroni në vend të Allahut – qofshin ata gurë, drurë, engjëj, njerëz të devotshëm apo çdo gjë tjetër që e keni bërë zot – nuk mund ta bëni askënd të humbasë nga rruga e drejtë, as nuk mund ta shmangni askënd nga udhëzimi i Allahut, përveç atij që Allahu e ka caktuar që të hyjë në zjarrin e Xhehenemit për shkak të mosbesimit dhe padrejtësisë së tij. Pra, ju nuk keni asnjë fuqi apo ndikim mbi zemrat e njerëzve; udhëzimi dhe humbja janë vetëm në duart e Allahut, dhe Ai i di ata që e meritojnë dënimin për shkak të kokëfortësisë dhe mohimit të tyre."

Ky ajet vjen si vazhdim i fjalës së Allahut në ajetet e mëparshme, ku jobesimtarët thoshin se idhujt e tyre janë të barabartë me Allahun, dhe se ata do t'i ndihmojnë ata kundër besimtarëve. Allahu u përgjigjet atyre se as ata dhe as idhujt e tyre nuk kanë fuqi të mashtrojnë apo të humbin askënd, përveç atij që Allahu e ka dënuar me humbje për shkak të zgjedhjes së tij të keqe.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se udhëzimi dhe humbja janë vetëm në duart e Allahut, dhe se asnjë krijesë – sado e fuqishme të jetë – nuk mund të ndikojë në zemrat e njerëzve kundër vullnetit të Allahut.
2. Ai na forcon besimin se idhujt dhe zotat e rremë nuk kanë asnjë fuqi reale, dhe se adhurimi i tyre është i kotë dhe i dëmshëm.
3. Ajeti na bën të kuptojmë se përgjegjësia për besimin dhe veprat është personale; askush nuk mund ta detyrojë njeriun të besojë apo të mohojë, por secili zgjedh rrugën e tij dhe do të japë llogari para Allahut.
4. Ai na nxit të mbështetemi vetëm te Allahu në çdo çështje, dhe të mos kemi frikë nga mashtrimet e jobesimtarëve, sepse ata nuk kanë asnjë fuqi mbi besimtarët e sinqertë.
5. Ky ajet na kujton se mëshira e Allahut është e madhe, sepse Ai nuk i humb njerëzit padrejtësisht, por vetëm ata që e meritojnë me zgjedhjen e tyre të lirë dhe kokëfortësinë e tyre në mohim.