Surat As-Saffat — Ayat 161

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَإِنَّكُمْ : mula satemene kowe kabeh (para wong musyrik).
• وَمَا تَعْبُدُونَ : lan apa sing padha kok sembah (brahala utawa sesembahan saliyane Allah).

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih ana gandhengane karo ayat-ayat sadurunge sing nyritakake bab wong-wong musyrik lan sesembahane. Ing ayat iki, Allah ngandhani marang para wong musyrik: satemene kowe kabeh, yaiku kowe lan apa sing padha kok sembah awujud brahala utawa sesembahan saliyane Allah, ora bakal bisa nyasarake sapa wae lan ora bisa menehi pengaruh marang sapa wae, kajaba mung wong sing wis ditetepake dening Allah bakal mlebu neraka Jahim amarga kekafirane lan kezalimane. Tegese, brahala-brahala lan sesembahan-sesembahan kuwi ora duwe kekuwatan apa-apa, ora bisa menehi manfaat lan ora bisa nulak mudharat. Dadi wong musyrik kuwi ora bisa nggawa wong liya menyang kesesatan kajaba wong sing pancen wis diparingi takdir dening Allah supaya kesasar lan mlebu neraka. Iki nuduhake yen kabeh kuwi mung ana ing tangané Allah, dudu ing tangané brahala utawa sesembahan liyane.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen sesembahan saliyane Allah kuwi ora duwe kekuwatan apa-apa, mula ora pantes disembah.
• Nuduhake yen kabeh perkara, kalebu kesesatan lan pituduh, kuwi mung ana ing takdir lan kekuwasane Allah.
• Ngajak manungsa supaya mung nyembah Allah sing Maha Kuwasa, lan ninggalake brahala utawa sesembahan liyane.
• Nggawe kita luwih ngerti yen Islam kuwi agama sing ngandhut tauhid murni, sing mbebasake manungsa saka nyembah barang sing ora ana dayane.
• Dadi pangeling supaya kita tansah ngandel lan pasrah marang Allah, amarga mung Allah sing bisa menehi pituduh lan nyingkirake saka kesesatan.