سوره صافات — آیه 41

معانی کلمات:

• رِزْقٌ مَّعْلُومٌ: روزیِ معیّن و مشخصی که خداوند برای بندگان خاص خود تعیین کرده است.

تفسیر آیه:

این آیه در ادامهی توصیف بندگان مخلص خداوند است. منظور از «رزق معلوم» روزیِ ویژه و پایداری است که خداوند برای بندگان مخلص خود در بهشت فراهم کرده است. این روزی نه تنها از نظر زمان و مکان مشخص است، بلکه از نظر پاکیزگی، نیکویی و دوام نیز کاملاً شناخته شده و معیّن است. به عبارت دیگر، این روزی هرگز قطع نمیشود و پیوسته در اختیار آنان قرار میگیرد. در توصیف این نعمت آمده است که اهل بهشت در هر صبح و شام از این روزیِ خاص بهرهمند میشوند و این نشاندهندهی کرامت و احترام ویژهای است که خداوند برای اولیای خود قائل شده است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که اخلاص در عبادت و بندگی، بالاترین سرمایه برای رسیدن به نعمتهای جاودان الهی است.
• روزیِ بهشتی نه تنها از نظر مادی بلکه از نظر معنوی نیز کامل و بینقص است و هیچگاه دچار نقصان یا زوال نمیشود.
• خداوند به بندگان مخلص خود وعده داده است که پاداش آنان را به بهترین شکل و در بهترین زمانها عطا کند؛ این وعده، مایهی امید و دلگرمی مؤمنان در سختیهای دنیاست.
• این آیه انسان را به تلاش برای رسیدن به مقام اخلاص ترغیب میکند تا در زمرهی کسانی قرار گیرد که از چنین روزیِ ارزشمندی برخوردار خواهند شد.