سوره صافات — آیه 46

معانی کلمات:

• بَيْضَاءَ: سفید و درخشان (رنگ شراب بهشتی).
• لَذَّةٍ: لذیذ و خوشگوار، مایهی لذت.
• لِلشَّارِبِینَ: برای نوشندگان (اهل بهشت).

تفسیر آیه:

این آیه ادامهی توصیف شراب طهور بهشتی است که در آیات پیشین از آن سخن گفته شده است. شرابی که از چشمههای جاری بهشتی به دست میآید و در جامهایی بر آنان گردانده میشود. این شراب، سفید و درخشان است؛ نه مانند شرابهای دنیوی که رنگهای گوناگون و گاه تیره دارند، بلکه نوری از سپیدی و صفا در آن است. نوشیدن آن چنان لذیذ و گواراست که هر کس از آن بنوشد، لذتی کامل و بیپایان میبرد؛ لذتی که با هیچ لذت دنیوی قابل مقایسه نیست. این شراب نه عقل را زایل میکند و نه به بدن آسیب میرساند؛ بلکه سرشار از طراوت و شادی پاک است و برای همهی نوشندگانش، لذتی خالص و بدون هیچ ناخالصی فراهم میآورد.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند برای بندگان مؤمن خود، نعمتهایی فراتر از تصور بشر آماده کرده است؛ نعمتهایی که نه تنها جسم را شاداب میکند، بلکه روح را نیز سرشار از آرامش و لذت میسازد.
• لذتهای بهشتی پاک و بیآلایشاند و هیچ ضرر و عیبی در آنها نیست؛ برخلاف لذتهای دنیوی که غالباً با درد و رنج یا پشیمانی همراهاند. این آیه مؤمن را به امیدواری و تلاش برای رسیدن به چنین نعمتهای جاودانهای ترغیب میکند.
• توصیف زیبایی و لذت شراب بهشتی، نشانهی کرم و بخشش بیپایان خداوند است که برای بندگان خاص خود، بهترینها را برگزیده است. این مژده، دل مؤمنان را سرشار از شوق و محبت به پروردگار میکند و آنان را به پایداری در راه ایمان و تقوا دعوت مینماید.