صافات سۈرىسى — ئايەت 58

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• أَفَمَا: ئەرەب تىلىدا "ئە" (ھەمزە) سوئال مەنىسىنى بىلدۈرىدۇ، "فَ" بولسا تەرتىپ ۋە ئۇلىنىش ئۈچۈن كېلىدۇ، "مَا" بولسا ئىنكار مەنىسىنى كۈچەيتىدۇ. ئومۇمەن "ئەمدى بىز ... ئەمەسمۇ؟" دېگەن مەنىدە.
• نَحْنُ: بىز.
• بِمَيِّتِينَ: ئۆلۈدىغانلاردىن. "مَيِّت" سۆزىنىڭ كۆپلۈك شەكلى.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت جەننەت ئەھلىنىڭ، يەنى جەننەتكە كىرگەن مۇئمىنلەرنىڭ سۆزىدۇر. ئۇلار جەننەتتە ئەبەدىي نازۇ-نېمەت ئىچىدە ياشاۋاتقان چاغدا، بىر-بىرىگە خىتاب قىلىپ: "بىز ئەمدى ئۆلمەيمىزمۇ؟ دۇنيادىكى ئۆلۈمىمىزدىن باشقا ئۆلۈم يوقمۇ؟ بىز بۇ يەردە مەڭگۈ قالامدۇق؟" دەپ سورايدۇ. بۇ سوئال ئىنكار قىلىش ئۈچۈن ئەمەس، بەلكى خۇشاللىق ۋە شۈكرى ئىچىدە ئىقرار قىلىش ئۈچۈندۇر. ئۇلار دۇنيا ھاياتىدا ئۆلۈمنىڭ ھەممە ئادەمگە كېلىدىغانلىقىنى بىلگەن، ھەتتا ئۆلۈمدىن قورققان ئىدى. ئەمدى بولسا جەننەتكە كىرگەندىن كېيىن، ئۆلۈم ئۇلارغا ھەرگىز كەلمەيدىغانلىقىنى، ئازاب-ئوقۇبەتسىز مەڭگۈلۈك نازۇ-نېمەتتە قالىدىغانلىقىنى چۈشەندى. شۇڭا ئۇلار بۇ سوئالنى سوراپ، ئۆزلىرىنىڭ مەڭگۈلۈك سائادەتكە ئېرىشكەنلىكىنى، ھەمدە بۇنىڭ ئۇلۇغ غەلىبە ئىكەنلىكىنى ئېتىراپ قىلىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، دۇنيادا ئاللاھقا ئىمان ئېيتىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلغان مۇئمىنلەر ئۈچۈن ئاخىرەتتە ئۆلۈم يوق، ئازاب يوق، پەقەت مەڭگۈلۈك خۇشاللىق ۋە نازۇ-نېمەت بار. بۇ ئاللاھنىڭ مۇئمىنلەرگە بەرگەن ئەڭ چوڭ مۇكاپاتىدۇر. شۇڭا بىز ھەممىمىز بۇ دۇنيادا ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئەمەل قىلىپ، جەننەتكە لايىق ئەمەللەرنى قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى جەننەت ئەھلى قاتارىدا قىلىپ، ئۇلار بىلەن بىرگە مەڭگۈلۈك نازۇ-نېمەتكە ئېرىشتۈرسۇن.