සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 58

වචනාර්ථ:

• أَفَمَا – "එසේ නම් අපි නොවන්නෙමුද?" – මෙය ප්රශ්නාර්ථයකි.
• بِمَيّتِينَ – "මිය යන අය" – මරණයට පත්වන අය.

තාෆ්සීරය (අර්ථ විවරණය):

මෙම වාක්යය ස්වර්ගවාසීන්ගේ කතාවේ කොටසකි. ස්වර්ගයට ඇතුළු වූ විශ්වාසවන්තයින් තම සගයන් සමඟ කතා කරමින් මෙසේ පවසති: "අපි මිය යන්නන් නොවෙමුද?" එනම්, ලෝකයේදී ඔවුන් බිය වූ මරණය, දැන් ස්වර්ගයේදී ඔවුන්ට කිසිසේත් නොපැමිණෙන බව ඔවුන් තහවුරු කරති. ඔවුන් මෙය ප්රශ්නාර්ථයක් ලෙස පවසන්නේ තම සගයාගෙන් තහවුරු කර ගැනීමටය. මෙයින් අදහස් වන්නේ, ස්වර්ගවාසීන්ට මරණයක් නැත, ඔවුන් සදාකාලිකව ජීවත් වන්නෝය. ලෝකයේදී ඔවුන් මිය ගියේ එක් වරක් පමණි – එනම් ලෞකික ජීවිතයේදීය. එයින් පසු ඔවුන්ට නැවත මරණයක් නැත. ඔවුන් සදාකාලික සුඛිත ජීවිතයක යෙදෙති.

ප්රයෝජන:

1. මෙම වාක්යයෙන් පෙනී යන්නේ ස්වර්ගයේ සදාකාලික ජීවිතයක් ඇති බවය. මරණය යනු ලෞකික ජීවිතයේ අවසානය පමණක් වන අතර, ඉන් පසු සදාකාලික ජීවිතයක් ආරම්භ වේ.
2. ස්වර්ගවාසීන්ට කිසිදු බියක් හෝ දුකක් නොමැත. ඔවුන් සම්පූර්ණ සාමයෙන් හා සතුටින් සිටිති.
3. මෙමගින් මුස්ලිම්වරුන්ට බලාපොරොත්තුවක් ලැබේ – ඔවුන් යහපත් ක්රියා කරන්නේ නම්, ඔවුන්ට සදාකාලික සතුටක් ලැබෙනු ඇත.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාව අතිමහත්ය. ඔහු තම විශ්වාසවන්ත සේවකයන්ට මරණයෙන් පසුවද සදාකාලික ජීවිතයක් ලබා දෙයි.
5. මෙම වාක්යයෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ ස්වර්ගයේදී විශ්වාසවන්තයින් අතර පවතින සහෝදරත්වය හා සතුටු සාමීචියයි. ඔවුන් එකිනෙකා සමඟ ප්රීතියෙන් කතා කරති.