صافات سۈرىسى — ئايەت 64

1. ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• شَجَرَةٌ: دەرەخ.
• تَخْرُجُ: ئۆسۈپ چىقىدۇ، ئۇنىپ چىقىدۇ.
• أَصْلِ: ئاساسى، تۈبى، يىلتىزى.
• الْجَحِيمِ: دوزاخ، ئوت دېڭىزى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا زەققۇم دەرىخىنىڭ قانداق ئورۇندا ئۆسىدىغانلىقىنى بايان قىلىدۇ. ئۇ دەرەخ دوزاخنىڭ ئەڭ تۈپىدە، يەنى ئەڭ چوڭقۇر قاتلىمىدا ئۆسۈپ چىقىدۇ. ئۇنىڭ يىلتىزى دوزاخنىڭ ئاستىدا بولۇپ، شاخلىرى دوزاخنىڭ ھەر قاتلىمىغا كۆتۈرۈلۈپ تۇرىدۇ. بۇ دەرەخ دوزاخنىڭ ئوتىدىن يارىتىلغان ۋە شۇ ئوت بىلەن ئوزۇقلانغان. ئۇنىڭ مېۋىسى شەيتانلارنىڭ باشلىرىغا ئوخشايدىغان دەرىجىدە قەبىھ ۋە سەت كۆرۈنۈشلۈكتۇر. دوزاخ ئەھلى بۇ دەرەختىن يېيىشكە مەجبۇر بولىدۇ، ئۇلار قورساقلىرىنى شۇنىڭ بىلەن تولدۇرىدۇ، ئاندىن ئۇنىڭ ئۈستىگە قايناق ۋە سەت تەملىك سۇ ئىچىدۇ. ئاخىرىدا ئۇلارنىڭ قايتىدىغان جايى يەنە دوزاخ ئازابىدۇر.

بۇ ئايەت بىزگە دوزاخ ئازابىنىڭ قانچىلىك دەھشەتلىك ئىكەنلىكىنى ۋە ئاللاھقا ئاسىيلىق قىلغان كىشىلەرنىڭ ئاخىرقى ئاقىبىتىنى ئەسكەرتىدۇ. ئاللاھ تائالا بىزنى دوزاخ ئازابىدىن ساقلىسۇن ۋە جەننەت نېئمىتىگە ئېرىشتۈرسۈن. ئى ئىنسان! ئەگەر سەن دوزاخنىڭ ئازابىدىن قۇتۇلۇشنى ۋە جەننەتنىڭ بەخت-سائادىتىگە ئېرىشىشنى ئارزۇ قىلساڭ، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئەمەل قىلىپ، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ سۈننىتىگە ئەگىشىپ، تەقۋالىق يولىدا مېڭىشىڭ كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەممىمىزنى ئۆزىنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشتۈرسۈن ۋە دوزاخ ئازابىدىن قۇتۇلدۇرسۇن. ئامىن.