Ас-Саффат сүресі — Аят 64

1. Сөздердің мағынасы:

• شَجَرَةٌ (шаджара): ағаш.
• تَخْرُجُ (тахруджу): шығады, өсіп шығады.
• أَصْلِ (асл): түбі, тамыры, негізі.
• الْجَحِيمِ (әл-жахим): тозақ, жаһаннам.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта тозақтағы азап иелеріне берілетін "зәққұм" ағашы туралы баяндалады. Бұл ағаш тозақтың ең терең түбінде өсіп шығады. Оның тамыры жаһаннамның қақ төрінде орнығады, ал бұтақтары тозақтың әр түрлі қабаттарына дейін көтеріледі. Ол оттан жаралған, отпен қоректенеді. Бұл ағаштың өсу орнының өзі оның қаншалықты сұмдық әрі жиіркенішті екенін көрсетеді. Оның жемісі де түрі де өте ұсқынсыз, дәмі де ащы әрі өте ыстық болады. Тозақ тұрғындары осы ағаштан жеуге мәжбүр болады, одан қарындарын тойдырады, содан кейін қайнаған ыстық сусынды ішеді. Бұл олардың азабын одан әрі күшейте түседі. Осылайша, бұл ағаш — тозақ азабының бір түрі, ол құдайға қарсы келгендер мен күнәһарлар үшін дайындалған.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят Аллаһтың әділдігін және Оның әмірлеріне қарсы келгендердің ақыретте қандай ауыр азапқа тап болатынын еске салады. Бұл мұсылманды күнәдан сақтануға, Аллаһтың разылығын іздеуге шақырады.
• Тозақ азабының сұмдығын білу адамды иманға, игі істерге және тәубеге бастайды. Бұл — Аллаһтың рақымына сенуге және Оның жолында болуға деген құлшынысты арттырады.
• Құрандағы осындай суреттеулер адамды ойландырып, дүниенің өтпелі екенін, ал ақыреттің мәңгілік екенін ұғындырады. Бұл — исламның адамды жақсылыққа бастайтын, жамандықтан қайтаратын кемел дін екенін көрсетеді.
• Осы аят арқылы адам Аллаһтың құдіреті мен әділдігін мойындап, Оған шын жүректен құлшылық етуге, Құранның хикметтерін терең түсінуге ұмтылады.