Surat As-Saffat — Ayat 72

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَلَقَدْ : lan satemene, tembung iki kanggo nguwatake utawa negesake.
• أَرْسَلْنَا : Ingsun (Allah) ngutus.
• فِيهِم : ing antarane wong-wong mau (yaiku umat-umat kang kepungkur).
• مُّنذِرِينَ : wong-wong kang menehi pepeling utawa ngelingake babagan siksa.

2) Tegese ayat:

Allah SWT ngandhani manawa Panjenengane wis ngutus para utusan ing antarane umat-umat kang kepungkur. Para utusan mau diutus kanggo menehi pepeling lan ngelingake marang umat-umat kasebut babagan siksa Allah kang bakal tumeka yen padha ora gelem manut lan tetep kafir. Senajan wis dielingake dening para nabi lan rasul, nanging akeh umat-umat mau kang tetep wangkal, ora gelem percaya, lan malah nampik dakwah kang digawa dening para utusane. Mula saka iku, dheweke banjur nampa siksa saka Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki nuduhake marang kita yen Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang manungsa. Sadurunge menehi siksa, Panjenengane mesthi ngutus para nabi lan rasul kanggo menehi pepeling supaya manungsa ora kesasar lan bisa bali menyang dalan kang bener.
• Kita kudu ngrumangsani yen pepeling iku wujud katresnan saka Allah. Dadi, ayo padha nggatekake lan nampa pepeling saka Al-Qur'an lan sunnah Nabi Muhammad SAW kanthi ati kang mbukak.
• Ayat iki uga ngelingake supaya kita ora nglakoni kaya umat-umat kang kepungkur kang wis diwenehi pepeling nanging tetep kafir lan wangkal. Ayo padha dadi umat kang gelem ngrungokake lan manut marang Allah lan Rasul-Nya.
• Al-Qur'an iku kitab kang kebak pepeling lan piwulang kanggo kabeh manungsa. Sapa wae kang gelem maca, mangerteni, lan nglakoni isine, mesthi bakal nemu katentreman lan kabegjan ing donya lan akhirat.