Surah Sad — Talata 10

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ – ang pagmamay-ari at pamamahala sa mga kalangitan at kalupaan.
• فَلْيَرْتَقُوا – hayaan silang umakyat o magtangkang umakyat.
• فِي الْأَسْبَابِ – sa mga daan o mga sanhi na magdadala sa kanila paitaas (tungo sa kalangitan).

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay isang hamon at pagwawalang-bisa sa mga pag-aangkin ng mga mapagsamba sa diyus-diyosan na sila raw ay may kapangyarihan at karapatan na magbigay at magkait ng mga biyaya sa sinuman. Sinasabi ng Allah: O kaya ba ay mayroon silang pagmamay-ari ng mga kalangitan at kalupaan at lahat ng nasa pagitan ng mga ito, upang sila ay makapagbigay at makapagkait ayon sa kanilang kagustuhan? Kung sila ay nag-aangkin ng gayong kapangyarihan, hayaan silang umakyat sa mga daan patungo sa kalangitan, upang doon sila maglabas ng mga utos o magpahayag ng kanilang mga naisin — ngunit kailanman ay hindi nila ito magagawa. Ito ay isang matinding pagpapakita ng kanilang kawalan ng kakayahan at ang kasinungalingan ng kanilang mga pag-aangkin, sapagkat ang pagmamay-ari at pamamahala sa mga kalangitan at kalupaan ay tanging sa Allah lamang, ang Nag-iisang Diyos na karapat-dapat sambahin.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang ganap na kapangyarihan at pagmamay-ari sa lahat ng nilikha ay sa Allah lamang — walang sinuman ang makakapagbigay o makakapagkait ng anuman maliban sa Kanyang pahintulot.
2. Ang pagkilala sa kadakilaan at kapangyarihan ng Allah ay nagtuturo sa tao na maging mapagpakumbaba at umasa lamang sa Kanya sa lahat ng bagay.
3. Ang mga pag-aangkin ng mga hindi naniniwala ay walang katotohanan at madaling mapasinungalingan; kaya't ang isang mananampalataya ay dapat manatiling matatag sa kanyang pananampalataya sa Allah at sa Kanyang mga pangako.
4. Ang talatang ito ay nagpapakita ng katarungan ng Allah — hindi Niya ipinagkakait ang biyaya sa sinuman maliban sa Kanyang karunungan, at Siya lamang ang nakaaalam kung kanino ibibigay ang Kanyang mga biyaya.