Surja Sad — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• صَيْحَةً وَاحِدَةً – një thirrje e vetme (fryrja në Sur, e cila është një zë i tmerrshëm).
• فَوَاق – kthim, pushim, ose vonesë; domethënë nuk ka asnjë mundësi kthimi apo shtyrjeje.

Tefsiri i Ajetit:

Këta idhujtarë të Mekës, që mohojnë të Dërguarin e Allahut (paqja qoftë mbi të), nuk presin gjë tjetër për t’u zbatuar dënimi mbi ta, nëse vazhdojnë në mosbesimin e tyre, përveç një thirrjeje të vetme – fryrjes së dytë në Sur – e cila nuk ka kthim dhe as vonesë. Ajo do t’i godasë ata papritur, dhe dënimi do t’u vijë menjëherë, pa pasur asnjë mundësi për t’u shpëtuar apo për t’u kthyer në jetën e kësaj bote. Kjo thirrje është fillimi i katastrofës së madhe, e cila do t’i përfshijë ata në momentin që Allahu e urdhëron, dhe askush nuk mund ta ndalojë apo ta shtyjë atë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na tërheq vërejtjen se dënimi i Allahut është i sigurt dhe i pashmangshëm për ata që vazhdojnë në mohim, prandaj duhet të nxitojmë drejt pendimit dhe besimit para se të na vijë ai moment.
2. Na mëson se fuqia e Allahut është absolute; Ai mund të dënojë me një thirrje të vetme, pa paralajmërim tjetër, gjë që na bën të ndjejmë madhështinë e Tij dhe të jemi të kujdesshëm në veprimet tona.
3. Ajeti na nxit të shfrytëzojmë jetën para se të vijë fundi, duke na kujtuar se jeta e kësaj bote është e shkurtër dhe se llogaria është e vërtetë, prandaj duhet të përgatitemi me vepra të mira.
4. Na bën të kuptojmë se mëshira e Allahut është e madhe, sepse Ai na ka dhënë kohë për t’u penduar, ndërsa dënimi i Tij, kur vjen, është i menjëhershëm dhe i pandalshëm – kështu që le të mos e mashtrojmë veten me shtyrje.