Surja Sad — Ajet 16

Kuptimi i fjalëve:

• “Kittana” (قِطَّنَا): Do të thotë pjesa jonë, shorti ynë, ose ajo që na është caktuar nga dënimi.
• “Kafer” (قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ): Para Ditës së Llogarisë, pra para Ditës së Kiametit.

Tefsiri i Ajetit:

Kur idhujtarët dhe mohuesit e dinin se Profeti Muhamed (salallahu alejhi ve selam) ua kishte sjellë të vërtetën dhe i paralajmëronte me dënimin e Allahut, ata në vend që të besonin dhe të pendoheshin, u tallën dhe thanë me ironi: “O Zoti ynë, na e shpejto pjesën tonë të dënimit në këtë botë, para Ditës së Llogarisë!” Ata nuk e kërkonin këtë nga besimi, por nga mendjemadhësia dhe mohimi i tyre, duke menduar se kërcënimi ishte i rremë. Allahu i Lartësuar e përmendi këtë thënie të tyre për të treguar injorancën dhe guximin e tyre të madh në mohim, sepse ata kërkonin me nxitim atë që është më e tmerrshme, duke mos e kuptuar pasojën e saj.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Tallja me fenë dhe me premtimet e Allahut është shenjë e injorancës dhe e largësisë nga udhëzimi, prandaj muslimani duhet të largohet nga kjo sjellje dhe të marrë seriozisht çdo paralajmërim të Zotit.
2. Nxitimi për dënim tregon se njeriu nuk e ka kuptuar madhështinë e Allahut dhe ashpërsinë e dënimit të Tij; prandaj besimtari duhet të kërkojë mëshirë dhe falje, jo dënim.
3. Ky ajet na mëson se durimi ndaj sprovave dhe besimi në Ditën e Llogarisë janë virtyte të mëdha, sepse çdo gjë ka kohën e vet tek Allahu, dhe Ai nuk nxiton për dënim, por u jep njerëzve mundësi për t’u penduar.
4. Islami e fton njeriun që të mos e marrë lehtë fenë, por të përgatitet për Ditën e Gjykimit me vepra të mira, sepse ajo ditë është e sigurt dhe do të vijë patjetër.