Surah Sad — Aya 15

Ma’anonin Kalmomin:

• "Saɓu’u" (صَيْحَةً): Ƙara mai tsanani, wato busa ƙaho (Sur) ta farko ko ta biyu.
• "Fuwāq" (فَوَاقٍ): Komawa ko jinkiri ko ɗan hutu. Ma’anar ita ce, wannan ƙara ba ta da wani jinkiri ko komawa.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar tana magana ne game da kafiran Makka waɗanda suke ƙaryata Annabi Muhammad (S.A.W.) kuma suna neman jinkirin azaba cikin izgili. Allah yana gaya musu cewa ba su jiran kome face ƙara guda ɗaya kawai, wato busar ƙaho ta farko ko ta biyu, wadda za ta auku ba tare da wani jinkiri ko komawa ba. Wannan ƙara ce za ta mamaye su kwatsam, kuma ba za a sami damar komawa duniya ba don yin tuba, haka kuma ba za a sami wani ɗan hutu ba kafin azabar ta fado musu. Wato, azabar Allah idan ta zo, ba ta da wani abin da zai iya jinkirta ta ko mayar da ita, kamar yadda suke zaton za a jinkirta musu azaba.

Fa’idojin Ayar:

1. Tana tunatar da mu cewa azabar Allah na iya zuwa kwatsam, don haka ya kamata mu yi gaggawar tuba kafin mutuwa ta riske mu.
2. Tana nuna wa kafirai cewa ba su da wani mafaka daga azabar Allah, kuma ba za su iya tserewa ba.
3. Tana ƙarfafa muminai su tsaya tsayin daka kan gaskiya, saboda sun san cewa nasara za ta zo daga Allah, kuma ƙaryatawa ba za ta jinkirta azaba ba.
4. Tana sa mu himmatu wajen yin ayyukan alheri da kuma neman tsira daga azabar Lahira, kafin ranar da babu wani jinkiri.