Sura Sad — Werset 17

Znaczenie słów:

• ذَا الْأَيْدِ – posiadający siłę i moc, zarówno fizyczną, jak i duchową; siłę w walce z wrogami oraz siłę w oddawaniu czci Allahowi.
• أَوَّابٌ – ten, który często powraca do Allaha, okazując skruchę i posłuszeństwo.

Interpretacja wersetu:

Allah zwraca się do Swojego Proroka, pouczając go, aby okazał cierpliwość wobec słów niewiernych, które sprawiają mu przykrość. Bóg zapewnia go, że jest jego obrońcą i wspomożycielem. Następnie nakazuje mu, aby przypominał sobie historię Sługi Allaha, Dawida, który był obdarzony wielką siłą – siłą do podejmowania trudów walki z wrogami oraz siłą do wytrwałego oddawania czci i posłuszeństwa Bogu. Dawid był człowiekiem często powracającym do Allaha, pokutującym za swoje błędy i nieustannie dążącym do tego, co podoba się Stwórcy. Wspomnienie tej historii ma być dla Proroka pocieszeniem i wzorem do naśladowania w obliczu przeciwności.

Korzyści płynące z wersetu:

• Cierpliwość wobec krzywd i przykrości ze strony innych jest cechą, którą Allah nakazuje Swoim wybranym sługom, a nagroda za nią jest wielka.
• Przypominanie sobie historii sprawiedliwych i cierpliwych ludzi dodaje sił w trudnych chwilach i uczy, że trudności są częścią drogi wierzącego.
• Siła prawdziwego wierzącego nie ogranicza się tylko do ciała, ale obejmuje także siłę wiary, wytrwałość w posłuszeństwie i zdolność do opanowania siebie.
• Ciągły powrót do Allaha z pokutą i dążenie do Jego zadowolenia jest cechą, która przybliża człowieka do Boga i czyni go Jego umiłowanym sługą.
• Werset ten uczy, że Allah nie pozostawia Swoich proroków i wierzących samych w trudnościach, lecz daje im wsparcie i pocieszenie.