Surah Sad — Aya 17

Ma’anonin Kalmomin:

• "ذَا الْأَيْدِ": Mai ƙarfi a cikin addini da kuma a cikin ibada, kuma mai ƙarfi a kan yaƙin abokan gaba.
• "أَوَّابٌ": Mai yawan komawa zuwa ga Allah ta hanyar tuba da kuma yin ayyukan da suke faranta masa rai.

Fassarar Ayar:

Ya kai Manzo Muhammad (S.A.W.), ka yi haƙuri a kan abin da waɗannan mutanen da suke ƙaryatawa suke faɗa maka na maganganun da ba su faranta maka rai ba, kuma kada ka damu da su. Ka tuna da bawanMu Dawuda, wanda ya mallaki ƙarfi mai girma a kan yaƙin abokan gaba, da kuma ƙarfi a kan ɗaukar nauyin ibadar Allah da yin haƙuri a kan ta. Lalle ne shi, mai yawan komawa ne ga Allah ta hanyar tuba da kuma yin abin da yake faranta masa rai. A cikin wannan akwai ta’aziyya ga Manzon Allah (S.A.W.) a kan waɗancan maganganun da suke cutar da shi, domin Allah Ya nuna masa cewa lalle ne zai taimake shi kamar yadda Ya taimaki Annabi Dawuda.

Fa’idojin da ake samu daga wannan ayar:

1. Haƙuri da juriya a kan cutarwa da maganganun mutane daga cikin halayen annabawa ne, kuma shi ne hanyar samun nasara da taimakon Allah.
2. Ƙarfafa zuciyar Manzon Allah (S.A.W.) da kuma sauran muminai ta hanyar tunawa da labaran annabawan da suka gabata, domin su sami kwanciyar hankali a cikin wahalhalu.
3. Nuna cewa ƙarfi na gaskiya ba shi ne ƙarfin jiki kaɗai ba, amma ƙarfi ne a kan ɗaukar nauyin ibada da kuma yaƙi da abokan gaba.
4. Tuba da komawa ga Allah a kowane lokaci daga cikin mafi kyawun halayen da suke kusantar da bawa zuwa ga Ubangijinsa, kuma Allah Yana son masu yawan tuba.
5. A cikin wannan ayar akwai ƙarfafawa ga mumini ya riƙa tunawa da labaran salihai domin su zama abin koyi a gare shi a cikin haƙuri da juriya.