Surja Sad — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• اصْبِرْ: Duro, trego durim dhe qëndrueshmëri.
• ذَا الْأَيْدِ: Zotëruesi i forcës dhe i fuqisë (në adhurim dhe në luftë kundër armiqve).
• أَوَّابٌ: Ai që kthehet shumë te Allahu, pendues dhe i përkushtuar ndaj bindjes ndaj Tij.

Tefsiri i ajetit:

O Muhamed, duro me durim të madh ndaj fjalëve që të thonë jobesimtarët, të cilat të shqetësojnë dhe të lëndojnë, sepse Allahu është mbrojtësi yt dhe do të të ndihmojë kundër tyre. Dhe kujtoje robin Tonë Davudin, i cili ishte i pajisur me forcë të madhe në adhurimin e Allahut dhe në luftën kundër armiqve të Tij. Ai ishte njeri që kthehej vazhdimisht te Allahu me pendim dhe i përkushtohej plotësisht bindjes ndaj Tij, duke punuar atë që e kënaq Atë. Ky përmendje e Davudit vjen si ngushëllim për Pejgamberin ﷺ, duke i treguar se edhe pejgamberët e mëparshëm u përballën me vuajtje dhe fjalë të rënda, por ata duruan dhe Allahu i ndihmoi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Durimi ndaj fjalëve lënduese të të tjerëve është cilësi e pejgamberëve dhe shenjë e forcës së besimit, sepse Allahu i urdhëron robërit e Tij të duruar.
2. Përmendja e historive të pejgamberëve të mëparshëm sjell qetësi në zemër dhe forcë për të përballuar vështirësitë, duke ditur se rruga e drejtë ka qenë gjithmonë e vështirë.
3. Forca e vërtetë nuk është vetëm forca fizike, por forca në adhurim, në durim dhe në luftën kundër armiqve të Allahut.
4. Pendimi i shpeshtë dhe kthimi te Allahu (el-evvab) është cilësi e lartë që e afron robin te Zoti i tij dhe e bën atë të dashur për Allahun.
5. Ky ajet na mëson se çdo vështirësi që hasim në rrugën e fesë është pjesë e sprovës, dhe durimi me bindje ndaj Allahut është çelësi i fitores dhe i suksesit.