Suurah Saad — Aayad 17

Macnaha Erayada:

• ذَا الْأَيْدِ: waa xoogga iyo awoodda ku jirta cibaadada iyo dagaalka jidka Allaah.
• أَوَّابٌ: waa mid aad ugu noqda Allaah, toobadkeeda iyo cibaadadiisa.

Tafsiirka:

Nabiyow, ku samir waxay ku yidhaahdaan ee kugu xanuujinaya, hana u dhagin laabta, waayo Allaah waa kuu gargaaraya. Allaah wuxuu Nabiga ugu tilmaamay inuu xusuusto Nebi Daawuud oo ahaa addoonkiisii xoogga iyo awoodda lahaa—xoog ku ahaa cibaadada, isagoo soona ah, xoogna ku ahaa la dagaalanka cadawga Allaah. Daawuud wuxuu ahaa mid aad ugu noqda Allaah, toobad badan, isagoo si joogta ah ugu celcela cibaadada iyo raalli ahaanshaha Allaah. Allaah wuxuu Nabiga u sheegay taariikhdan si uu ugu tabar daro, uguna muujiyo in adkaysigu yahay jidkii nabiyadii hore, isagoo ku guulaystay adduun iyo aakhiroba.

Faa'iidooyinka:

• Adkaysigu waa furaha guusha, waxaana Allaah kuu sheegay in Nabiyada xoogga lahaa ay la kulmeen dhibaatooyin, laakiin samirka ayaa keenay nasri iyo sharaf.
• Xusuusashada taariikhda nabiyada waxay ku siisaa qalbiga xasillooni, waxayna kugu dhiirigelisaa inaad ku sii socotid jidka xaqa, iyadoo aan loo eegin waxa dadku sheegaan.
• Toobadda iyo ku noqoshada Allaah waa sifada dadka wanaagsan, waxayna keenaysaa in Allaah ku jecleeyo addoonkiisa, sida uu u jecleeyay Nebi Daawuud.