Surja Sad — Ajet 27

Kuptimet e fjalëve:

• Batilan (باطلًا): kot, pa qëllim, lojë dhe dëfrim pa dobi.
• Dhann (ظَنُ): mendim i gabuar dhe hamendje e pavërtetë.
• Vejl (وَيْلٌ): shkatërrim, dënim i madh dhe vuajtje e rëndë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na njofton se Ai nuk i krijoi qiejt, tokën dhe gjithçka që gjendet ndërmjet tyre – si yjet, planetët, engjëjt, kafshët, bimët dhe të gjitha krijesat – kot dhe pa qëllim, as si lojë dhe dëfrim. Përkundrazi, Ai i krijoi ato me urtësi të përsosur, drejtësi të plotë dhe qëllim të lartë, që njeriu të mendojë dhe të kuptojë madhështinë e Krijuesit të tij.

Ky mendim – se krijimi është i kotë dhe pa qëllim – është hamendja e jobesimtarëve, të cilët nuk besojnë në ringjalljen dhe llogarinë. Ata menduan se njeriu krijohet për këtë jetë të shkurtër dhe pastaj zhduket pa llogari e pa përgjegjësi. Prandaj, Allahu i Lartësuar ua kundërshton këtë mendim të gabuar dhe i kërcënon ata me shkatërrim e dënim të madh nga zjarri i Xhehenemit në Ditën e Kiametit, për shkak të hamendjes së tyre të pavërtetë dhe mosbesimit të tyre ndaj Allahut.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se gjithçka që Allahu ka krijuar në këtë univers ka qëllim dhe urtësi të madhe, prandaj duhet të mendojmë thellë në krijimin e qiejve dhe tokës për të forcuar besimin tonë.
2. Ajeti na bën të ditur se jeta jonë nuk është e kotë, por kemi përgjegjësi dhe do të jemi të llogaritur për veprat tona – kjo na nxit të bëjmë vepra të mira dhe të largohemi nga të këqijat.
3. Ajeti paralajmëron se mendimi i gabuar për jetën dhe mohimi i ringjalljes çon në shkatërrim, ndërsa besimi i vërtetë dhe vepra e mirë çon në shpëtim dhe lumturi të përjetshme.
4. Ky ajet na mëson se Allahu është i drejtë dhe i urtë – Ai nuk e lë të keqen pa u ndëshkuar as të mirën pa u shpërblyer, gjë që na mbush zemrat me shpresë dhe frikë ndaj Tij.